Illegaal souvenir: waarom een kenteken uit Noord-Korea goud waard is

De heilige graal uit Pyongyang

Voor de serieuze platenjager is er één absolute droomtrofee en dat is een origineel exemplaar uit Noord-Korea. Het is het ultieme verzamelobject omdat het bijna onmogelijk is om er een te bemachtigen zonder de wet te overtreden. In het strengst gesloten land ter wereld zijn privéauto's extreem zeldzaam.

Vrijwel elk voertuig is eigendom van de staat of het leger. Als er al een authentiek Noord-Koreaans nummerbord op de internationale markt verschijnt hangt er een zweem van illegaliteit omheen. Vaak zijn ze via China de grens over gesmokkeld of afkomstig van diplomatieke voertuigen die nooit terugkeerden. De straffen op diefstal van staatseigendom zijn in het regime van Kim Jong-un niet mals. Dit maakt het bezit van zo'n stukje blik extra spannend en kostbaar.

De ridderorde zonder land

Nog exclusiever dan het Vaticaan is de Soevereine Militaire Orde van Malta, afgekort SMOM. Dit is een bizarre uitzondering in de internationale politiek. Het is een erkende soevereine entiteit met diplomatieke relaties, maar ze hebben geen eigen grondgebied.

Toch geven ze hun eigen kentekenplaten uit. De code SMOM is zichtbaar op slechts een paar honderd auto's wereldwijd. Deze zijn voornamelijk van hoge functionarissen binnen de orde. Omdat de oplage zo microscopisch klein is en de eigenaren vaak zeer vermogend of adellijk zijn komen deze borden nooit op eBay terecht. Het is de witte walvis voor elke verzamelaar.

Eenzame eilanden

Ook geografische isolatie drijft de zeldzaamheid en de prijs op. Neem de Pitcairneilanden in de Stille Oceaan. Dit is een van de meest afgelegen plekken op aarde, duizenden kilometers verwijderd van de bewoonde wereld. Er is geen vliegveld, dus de enige manier om er te komen is via een dagenlange bootreis. Er wonen nog geen vijftig mensen, die nagenoeg allemaal afstammen van een groep gestrande Britse muiters uit de achttiende eeuw.

Er zijn nauwelijks wegen en de meeste voertuigen zijn quads of tractoren. Een kentekenplaat van Pitcairn is daardoor zeldzamer dan een Bugatti. Hetzelfde geldt voor het eilandje Tuvalu of de Britse gebieden in de Indische Oceaan. Wie zo'n bord aan de muur heeft hangen heeft niet alleen diepe zakken, maar vooral een krankzinnig goed netwerk aan de andere kant van de wereld.

Het ijs van Antarctica

Technisch gezien is Antarctica geen land en zijn er dus geen officiële landskentekens. Toch rijden er voertuigen rond op de diverse onderzoeksstations. De Amerikaanse basis McMurdo geeft bijvoorbeeld eigen platen uit voor de trucks en rupsvoertuigen die het ijs nooit verlaten.

Deze platen zijn puur functioneel en administratief bedoeld voor intern gebruik op de basis. Omdat de voertuigen daar letterlijk op gereden worden tot ze uit elkaar vallen is het lastig er een te vinden. Afval wordt bovendien strikt gereguleerd afgevoerd. Het bemachtigen van een plaat van Antarctica is een bijna onmogelijke opgave.

Vaticaanstad en de paus

Dichter bij huis is Vaticaanstad een geliefd doelwit. Met minder dan duizend inwoners en een oppervlakte van een postzegel is het aantal geregistreerde voertuigen miniem.

De platen met de code CV en SCV zijn zeldzaam. Vooral de platen die daadwerkelijk op de auto van de paus hebben gezeten zijn onbetaalbaar. Waar een normaal Italiaans bord niets waard is, betalen verzamelaars duizenden euro's voor een simpel wit plaatje met zwarte letters. Puur omdat het uit de kleinste staat ter wereld komt.