Duizenden euro's verdienen met je stilstaande auto: ben je slim of vraag je om problemen?

Airbnb op wielen

Het concept is kinderlijk eenvoudig en groeit als kool. Via platforms zoals SnappCar kun je jouw personenauto verhuren op de momenten dat je hem zelf niet nodig hebt. Zie het als Airbnb, maar dan op vier wielen. Jij blijft de baas.

Jij bepaalt de prijs, de beschikbaarheid en de regels waaraan de huurder zich moet houden. De huurder pikt de auto op via een sleuteloverdracht of een digitaal kastje, rijdt er een dag of weekend mee en brengt hem daarna weer terug.

De verdiensten kunnen serieus oplopen en zijn voor velen een reden om over hun koudwatervrees heen te stappen. Afhankelijk van het model, de locatie en de beschikbaarheid kan een auto zomaar honderden euro's per maand in het laatje brengen.

Heb je een speciaal model, zoals een cabriolet, een camperbusje of een ruime stationwagen? Dan gaat de teller nog harder lopen. In de zomermaanden en vakantieperiodes zijn er uitschieters mogelijk die je maandelijkse autokosten (verzekering, wegenbelasting en afschrijving) volledig dekken. Je auto verandert hierdoor van een bodemloze put in een winstgevend object.

De generatiekloof

Toch loopt het nog geen storm qua aanbod. De vraag naar deelauto's stijgt explosief, maar het aantal mensen dat bereid is hun eigen auto uit te lenen blijft achter. Er lijkt sprake van een hardnekkige generatiekloof.

Jongeren onder de 35 zijn opgegroeid in de deeleconomie. Ze bezitten geen fysieke muziekcollecties meer, huren huizen en vinden het delen van een auto een logische stap in een duurzamere wereld.

De oudere generatie ziet de auto echter nog vaak als een heiligdom. Het is een verlengstuk van hun ego en privacy. Het idee dat een volslagen vreemde in jouw stoel zit, aan jouw stuur draait en misschien wel een patatje eet op jouw achterbank, is voor velen een absolute gruwel. De angst voor vlekken, krassen en mechanisch misbruik zit diep. Wat als de huurder de koppeling laat slippen of met koude motor volgas wegrijdt?

De nachtmerrie van de particuliere verhuur

Die angst is niet volledig ongegrond, zeker niet als je het op de verkeerde manier aanpakt. Wie besluit om zijn auto zwart of buiten een officieel platform om te verhuren aan vrienden, buren of kennissen, speelt met vuur.

Als er schade wordt gereden, keert je eigen verzekering in de meeste gevallen niet uit. Commerciële verhuur is in bijna elke particuliere polisvoorwaarde keihard uitgesloten. Je draait dan zelf op voor de schade aan je eigen auto én die van de tegenpartij.

Daarnaast is er het risico op juridisch getouwtrek rondom boetes. Als de huurder door rood rijdt, te hard rijdt of fout parkeert, vallen de bekeuringen bij de kentekenhouder op de mat. Zonder de tussenkomst van een platform is het vaak een hels karwei om dat geld terug te krijgen van de bestuurder. Er zijn horrorverhalen bekend van eigenaren die stapels boetes ontvingen uit het buitenland en geen poot hadden om op te staan.

Veiligheid via het platform

De platforms zijn in het leven geroepen om precies deze risico's af te dekken. Ze screenen potentiële huurders grondig, bijvoorbeeld via gezichtsherkenning en checks op de geldigheid van het rijbewijs. Het belangrijkste is echter de verzekering. Tijdens de verhuurperiode valt de auto onder de polis van het platform. Mocht er schade ontstaan, dan wordt dit geregeld zonder dat jouw eigen schadevrije jaren of no-claim in gevaar komen.

Ook installeren sommige diensten tegenwoordig GPS-trackers in de auto. Hiermee zie je als verhuurder altijd waar je voertuig uithangt. Mocht een huurder besluiten om onaangekondigd de grens over te steken of de auto niet op tijd terug te brengen, dan gaat er direct een alarm af bij de beveiliging.

Het blijft een afweging tussen emotie en ratio. Een auto is voor velen meer dan een gebruiksvoorwerp; het is een stukje identiteit en vrijheid. De vraag die je jezelf moet stellen is simpel. Is die paar honderd euro extra per maand je genoeg waard om de sleutels van je trots aan een wildvreemde te geven? Voor steeds meer Nederlanders is het antwoord ja, zolang de huurder maar van de friet afblijft.