Het ligt niet aan jouw parkeerkunsten: waarom je auto niet meer in het vak past en steden nu keihard terugslaan

De stille groeispurt van onze auto’s

Heb je het gevoel dat je de buik moet inhouden om uit je auto te stappen in een parkeergarage? Je bent niet de enige en het ligt niet aan de belijning van het vak. Het fenomeen heet ‘carspreading’: de trend waarbij personenauto’s generatie op generatie langer, zwaarder en vooral breder worden.

Uit cijfers blijkt dat de gemiddelde breedte van nieuwe auto’s sinds 2018 met ruim vijf centimeter is toegenomen. Dat klinkt als weinig, maar op een krappe parkeerplaats of in een smalle straat is dat funest.

Veel parkeervakken zijn ontworpen op een breedte van 1,80 meter, terwijl de helft van de bestverkochte nieuwe auto’s die grens inmiddels overschrijdt. De SUV, of de ‘P.C. Hooft-tractor’ zoals critici hem noemen, is hierin de grote aanjager.

Steden verklaren de oorlog aan de SUV

De groeiende omvang van het wagenpark zorgt voor frictie in stedelijke gebieden. Parijs nam vorig jaar het voortouw in de strijd tegen de grote jongens. Na een publieke stemming werd het parkeertarief voor zware auto’s (boven de 1.600 kilo) verdrievoudigd. Wie nu met een forse SUV het centrum van de Franse hoofdstad in wil, betaalt 18 euro voor één uur en maar liefst 225 euro voor zes uur parkeren.

Het argument van burgemeester Anne Hidalgo is simpel: "Hoe groter de auto, hoe meer hij vervuilt." En de maatregel lijkt te werken; het aantal zware auto’s in de stad is volgens het stadsbestuur drastisch gedaald.

Ook andere steden, zoals Cardiff, verhogen de tarieven voor parkeervergunningen op basis van gewicht. Het is een trend die ook in Nederland nauwlettend in de gaten wordt gehouden door lokale overheden.

Waarom we toch massaal voor groot kiezen

Ondanks de weerstand vanuit steden en milieuclubs, blijft de consument dol op de SUV. Het marktaandeel in Europa is in nog geen vijftien jaar tijd geëxplodeerd van 13 procent naar bijna 60 procent.

De redenen zijn praktisch en emotioneel. Bestuurders waarderen de hoge zitpositie, het gevoel van veiligheid op de snelweg en het gemak waarmee kinderen en boodschappen ingeladen kunnen worden.

Voor veel gezinnen is de auto een gebruiksvoorwerp dat alles moet kunnen: van woon-werkverkeer tot vakanties met de hond en sporttassen. Een hybride SUV of een crossover biedt die ruimte, waar de traditionele hatchback of sedan dat minder doet.

De winstmachine van de fabrikant

Er is nog een reden waarom de showrooms vol staan met hoge, brede modellen: geld. Voor autofabrikanten zijn grote auto’s een goudmijn. De productiekosten van een SUV zijn vaak niet veel hoger dan die van een lagere auto op hetzelfde platform, maar de verkoopprijs ligt aanzienlijk hoger.

Kleine stadsauto’s verdwijnen langzaam omdat de winstmarges daar flinterdun zijn. Porsche is hier het schoolvoorbeeld van; het merk is beroemd om de 911, maar de Cayenne en Macan zijn de absolute verkooptoppers die de schoorsteen laten roken.

Veiligheid: een tweesnijdend zwaard

De ironie van ‘carspreading’ zit in de veiligheid. Inzittenden van een moderne, zware auto zijn beter beschermd dan ooit. Meer airbags, stevigere kooiconstructies en kreukelzones maken auto’s zwaarder, maar ook veiliger voor de bestuurder.

Voor de omgeving is het echter een ander verhaal. Critici wijzen erop dat hoge motorkappen en zware voertuigen een groter gevaar vormen voor voetgangers en fietsers. Een botsing met een hoge SUV veroorzaakt sneller ernstig letsel dan een aanrijding met een lage auto. Daarnaast zorgen de hoge neuzen voor grotere dode hoeken, precies op de plek waar kleine kinderen zich kunnen bevinden.

Komt de kleine auto terug?

Hoewel de SUV voorlopig domineert, is er licht aan de horizon voor liefhebbers van compact rijden. De transitie naar elektrisch rijden zorgt voor een nieuwe golf aan kleinere modellen. Merken als Renault (met de nieuwe 5), Volkswagen en Kia werken aan compacte EV’s.

Toch blijft de vraag of deze modellen de trend van ‘carspreading’ echt kunnen keren, of dat we onze parkeervakken uiteindelijk toch moeten gaan verbreden.