De winter is genadeloos: 85-jarige woont al acht jaar in een VW Golf en vreest nu voor haar leven

Drie vierkante meter, zes dekens en een kapotte kachel. Dat is de bittere realiteit voor de 85-jarige Sarah Engel uit het Duitse Neuburg. Al acht jaar lang is een oude, rode Volkswagen Golf haar huis, haar slaapkamer en haar keuken. Maar nu de auto het begeeft en de winter invalt, luidt ze de noodklok: "Nog zo'n winter overleef ik niet."

De winter is genadeloos: 85-jarige woont al acht jaar in een VW Golf en vreest nu voor haar leven

Een ijskast op wielen

Het is een beeld dat je in een welvarend land niet verwacht. Een frêle dame op leeftijd die haar leven heeft ingericht tussen het stuurwiel en een volgestouwde achterbank. Toch is dit voor Sarah (fictieve naam) al bijna een decennium de dagelijkse werkelijkheid.

Ze woont in een VW Golf uit 1983. Een iconische auto voor liefhebbers, maar een ijskast voor wie erin moet slapen. En precies dat is nu het probleem: de auto start niet meer, de accu is dood en de verwarming zwijgt.

Slapen onder zes dekens

De rondleiding door haar 'woning' is kort. Sarah wijst naar de voorstoelen: "Dit is mijn woonkamer, slaapkamer en keuken." 's Nachts draait ze de passagiersstoel zo ver mogelijk naar achteren. Ze wikkelt zich in dikke truien en kruipt onder maar liefst zes dekens om de bijtende kou buiten te houden.

De oude Golf is na veertig jaar zo lek als een mandje. "Het is hier varkenskoud," vertelt de voormalig verpleegkundige. De tocht giert door de kieren van de portieren.

Haar voeten vertonen na al die winters al tekenen van permanente bevriezing. Nu de motor niet meer kan draaien om even bij te warmen, wordt de situatie levensbedreigend.

Waarom woont ze in een auto?

Het verhaal van Sarah roept vragen op. Hoe kan een 85-jarige vrouw in een auto belanden? Ze verhuisde acht jaar geleden naar de regio om dichter bij haar zoon te zijn, maar vond geen geschikte woning. Een tijdelijk verblijf in de daklozenopvang moest ze verlaten, waarna de auto haar enige toevluchtsoord werd.

Toch is het verhaal complexer. De gemeente Neuburg en de woningbouwvereniging stellen dat ze Sarah meermaals hebben geprobeerd te helpen. Er zouden haar diverse appartementen zijn aangeboden.

Sarah weigerde deze echter, bijvoorbeeld omdat er alleen een douche en geen ligbad was, of omdat ze geen tijdelijk huurcontract wilde tekenen. "Ze heeft haar trots," klinkt het in de stad.

Verdreven van haar vaste plek

Jarenlang stond ze gedoogd op een overdekte parkeerplaats bij een supermarkt. Dat bood nog enige beschutting. Maar toen het pand verbouwd moest worden, werd haar auto – terwijl ze boodschappen deed – verplaatst naar een onbeschut terrein. Sarah noemt het een "aanslag op haar menselijke waardigheid" en zoekt juridische hulp.

Haar dagelijkse leven is een strijd om basisbehoeften. Voor het toilet is ze aangewezen op openbare voorzieningen. Douchen en wassen doet ze eens per week bij een barmhartige buurfamilie, waar ze ook haar postadres heeft. De rest van de tijd brengt ze door in en rondom haar auto.

Kerst op de achterbank

De vooruitzichten zijn somber. Haar ene zoon is overleden, de andere woont ver weg in Italië. Een seniorenwoning met een fijne gemeenschap is haar droom, maar die lijkt verder weg dan ooit. Sarah heeft zich naar eigen zeggen aangepast aan het leven op drie vierkante meter, maar haar lichaam protesteert.

Met de feestdagen voor de deur is haar plan simpel maar treurig: ze brengt kerstavond door in haar Golf. "Ik geniet van de rust," zegt ze. Maar met een kapotte kachel en vrieskou in aantocht, is de vraag hoe lang die rust nog duurt voordat de winter zijn tol eist.

Achtergrond