Je betaalt drie ton voor deze Ford Mustang, maar krijgt van de dealer direct een bizar rijverbod opgelegd

Kijken, kijken, niet rijden

Stel je voor. Je bent een van de duizend gelukkigen die een allocatie heeft gekregen voor de Ford Mustang GTD. Dit is geen normale pony car die je bij de verhuur op het vliegveld meekrijgt. Dit is een straatlegale raceauto van carbon met een prijskaartje dat begint bij 300.000 euro en met opties makkelijk richting de half miljoen gaat.

Na maanden of zelfs jaren wachten wordt het beest eindelijk afgeleverd. De V8 brult, de buren staan te kijken en je rechtervoet jeukt. Maar dan overhandigt de dealer je een document met een dringende waarschuwing.

De boodschap is helder: parkeer deze auto in je garage en raak hem de komende dertig dagen niet aan. Het klinkt als een slechte grap, maar de reden is bloedserieus en puur technisch.

De lak is nog te zacht voor bescherming

Het probleem zit hem in de laklaag. De Mustang GTD is in feite een handgebouwde supercar. De lak op deze auto's is bij aflevering vaak nog niet volledig uitgehard. Chemisch gezien moet de verf nog uitgassen. Normaal is dat geen probleem, maar bij de GTD ligt dat anders.

Vanwege de extreme prestaties en het brede rubber is het monteren van lakbeschermingsfolie, beter bekend als PPF, absolute noodzaak. Als je deze folie echter te snel aanbrengt op de verse lak, sluit je de gassen in.

Het resultaat is dat de lak zacht blijft, dof wordt of zelfs loslaat als je de folie later verwijdert. Ford adviseert daarom een strikte quarantaine van een maand zodat de lak kan ademen en uitharden.

Waarom je niet zonder folie de weg op kunt

De eigenwijze koper denkt nu: dan rijd ik toch gewoon de eerste maand zonder folie? Dat is bij de Mustang GTD een bijzonder kostbare vergissing. De auto staat op extreem breed en plakkerig rubber dat is ontworpen voor het circuit. Deze banden werken als krachtige stofzuigers die elk steentje en stukje grind van het asfalt oprapen en met geweld naar achteren lanceren.

De carrosserie van de GTD is grotendeels opgetrokken uit koolstofvezel. De brede heupen, de sideskirts en de complexe diffuser liggen direct in de vuurlinie van je eigen voorbanden.

Wie zonder folie gaat rijden, zandstraalt in feite zijn eigen auto van drie ton. Een steenslagreparatie op blank carbon is nagenoeg onmogelijk en betekent vaak het vervangen van complete panelen. De rekening daarvan wil je echt niet zien.

Jay Leno lapte de regels aan zijn laars

Dat dit advies niet voor niets is, bewees de Amerikaanse autogod Jay Leno. Hij ontving als een van de eersten zijn GTD en werd slechts enkele dagen later al gespot op een automeeting. Hij negeerde de wachttijd.

Het geruchtencircuit draaide daarna overuren. Kort na zijn eerste rit zou de auto betrokken zijn geweest bij een ongeval. Hoewel kenners beweren dat dit losstaat van de folie-kwestie, toont het wel aan dat de GTD geen auto is om zonder handschoenen aan te pakken.

Voor de andere 999 eigenaren zit er niets anders op. Ze hebben de duurste Mustang uit de geschiedenis gekocht, maar voorlopig is het vooral de duurste presse-papier ter wereld.