Obsessief stekkeren
Florian kocht zijn Kia in december 2022 en heeft er inmiddels bijna 60.000 kilometer mee gereden door de Franse Alpen. Waar de gemiddelde zakelijke rijder de laadkabel vaak ongebruikt in de kofferbak laat liggen en puur op de brandstofmotor leunt, maakte Florian er een topsport van om elke mogelijke kilowattuur te benutten.
Hij kocht direct na aanschaf een extra Type 2-kabel om ook bij openbare palen met de maximale snelheid te kunnen laden.
Zijn toewijding grenst aan het obsessieve en gaat veel verder dan wat een normaal mens zou doen. Als hij zijn vader bezoekt parkeert hij de auto acht minuten lopen verderop bij een publieke laadpaal.
Hij doet dit puur om die paar kilowattuur te scoren voor de terugweg, zodat de benzinemotor niet hoeft aan te slaan. Zelfs tijdens de lunchpauze op vakantie zoekt hij geen plek met een mooi uitzicht, maar rijdt hij naar een Lidl met een laadpaal om tijdens het eten bij te laden.
Het resultaat van deze discipline mag er zijn. Hij haalt soms wel 95 kilometer elektrisch bereik in de bergen dankzij slim regenereren bij het afdalen. Zijn gemiddelde benzineverbruik over drie jaar is lager dan dat van een moderne brommer.
Kou lijden voor het verbruik
Maar er is een grote keerzijde aan dit succesverhaal. Om dit soort cijfers te halen moet je bereid zijn om comfort in te leveren. Florian ontdekte namelijk een groot nadeel van zijn Kia Sportage, een probleem dat veel hybrides hebben.
Zodra je de verwarming aanzet slaat de benzinemotor aan om warmte te genereren, ongeacht hoe vol de accu is. Dat past niet in zijn extreme zuinigheidsplan.
De oplossing die hij bedacht is drastisch. Hij rijdt in de wintermaanden, en dat zijn er in de Alpen nogal wat, zonder kachel. Zes tot zeven maanden per jaar blijft de verwarming uit als hij alleen in de auto zit voor woon-werkverkeer.
In plaats daarvan heeft hij voor drie tientjes een setje goedkope verwarmde stoelhoezen gekocht die via de 12V-aansluiting werken. Terwijl het buiten vriest dat het kraakt en de ruiten bijna aan de binnenkant bevriezen, zit hij met een dikke jas en handschoenen in een ijskoude auto. Alles om maar die magische grens van 2,4 liter op 100 kilometer vast te houden en de motor uit te laten.
De volgende stap is volledig elektrisch
Het experiment is geslaagd en financieel aantrekkelijk, maar Florian is er inmiddels wel klaar mee. Het gedoe met kabels, het constant zoeken naar laadpalen voor die paar kilometer winst en het koukleumen hebben hem en zijn gezin overtuigd. De volgende auto wordt volledig elektrisch.
Hij kijkt nu serieus naar de Chinese XPeng G6, vooral vanwege de hoge laadsnelheid. Het bewijst dat een plug-in hybride een prima opstap is voor elektrisch rijden. Je leert omgaan met laden en plannen, maar je merkt ook hoe beperkend die kleine accu en trage lader eigenlijk zijn in het dagelijks gebruik.
Voor wie de ijzeren discipline heeft van Florian is een plug-in goud waard en spotgoedkoop in gebruik. Voor de rest van ons is het waarschijnlijk toch makkelijker om gewoon de kachel aan te zetten en de benzineprijs voor lief te nemen.
- Erman Gunes / Adobe Stock