Een tragische keuze voor de hondensport
Het verhaal achter deze verwaarlozing is even banaal als hartverscheurend voor iedereen met benzine in de aderen. De eigenaar kocht deze iconische Britse sportwagen in 1990 en investeerde destijds veel tijd en geld om de auto in topconditie te brengen.
Vijf jaar later nam zijn leven echter een wending toen hij besloot te stoppen met zijn autohobby om zich volledig te storten op het trainen van honden. De auto moest plaatsmaken en werd in 1995 geparkeerd in een zogeheten Dutch barn op het platteland.
Dit klinkt als een veilige stalling, maar in werkelijkheid is dit niets meer dan een open kapschuur die vooral bedoeld is voor de opslag van hooi of robuuste landbouwmachines. De Lotus stond hierdoor dertig jaar lang praktisch onbeschermd blootgesteld aan de meedogenloze Britse elementen.
Wind, regen, mist en opspattend modderwater hadden vrij spel op de kwetsbare carrosserie van de sportwagen. De beslissing om de auto op deze plek achter te laten is de techniek en het uiterlijk uiteindelijk fataal geworden.
Het resultaat van deze jarenlange marteling is pijnlijk zichtbaar voor iedereen die de auto nu aanschouwt. De ooit zo strakke en glimmende rode lak is nauwelijks meer zichtbaar onder een dikke laag mos, korstmos en algen.
De natuur heeft de auto letterlijk overgenomen en langzaam getransformeerd van een rood snelheidsmonster naar een groen en statisch object. Waar je normaal spreekt over patina bij een oude auto, is hier sprake van een compleet ecosysteem op wielen.
Een expeditie door de wildernis
Toen Richard Bromell van veilinghuis Charterhouse de auto kwam inspecteren voor de verkoop, kon hij zijn ogen nauwelijks geloven. De locatie was in de loop der jaren zo ernstig overwoekerd dat het een ware expeditie werd om de auto überhaupt te bereiken.
Hij moest zich een weg banen door dichte braamstruiken om bij het voertuig te komen en stapte tijdens zijn inspectierondje zelfs per ongeluk in een dassenburcht. Het geeft aan hoe lang deze plek met rust is gelaten en hoe diep de auto is weggezonken in de vergetelheid.
Toch schuilt er onder al dat mos en slijm nog steeds een legendarische machine die in de jaren tachtig de supercars van die tijd het vuur aan de schenen legde. De Lotus Esprit Turbo uit 1982 is een absoluut icoon dat werd gebouwd in de fabriek in het Engelse Hethel.
Met zijn centraal geplaatste turbomotor en het vlijmscherpe design van de Italiaanse meesterontwerper Giugiaro was dit de auto die James Bond beroemd maakte. Het idee dat zo'n machine is gedegradeerd tot plantenbak is voor puristen bijna niet te verkroppen.
Er is echter een klein lichtpuntje in deze donkere duisternis van verval en verrotting. Het interieur van de Lotus lijkt de dans wonderbaarlijk genoeg redelijk te zijn ontsprongen. De auto is uitgevoerd met chique magnolia-leer dat door de gesloten ramen relatief droog is gebleven gedurende de afgelopen dertig jaar. Hoewel muizen ongetwijfeld hun intrek hebben genomen in de isolatie en bedrading, oogt de bekleding op het eerste gezicht nog te redden.
Een gok voor de dappere sleutelaar
De auto gaat nu onder de hamer en de verwachte opbrengst is een schijntje van de normale marktwaarde. Het veilinghuis schat dat de auto ongeveer 10.000 pond zal opbrengen, wat neerkomt op zo'n 12.000 euro.
Ter vergelijking: een goed rijdend en verzorgd exemplaar wisselt tegenwoordig voor bedragen tussen de 35.000 en 40.000 euro van eigenaar. Het prijsverschil lijkt aantrekkelijk, maar de koper moet wel bereid zijn om een project aan te gaan waar je u tegen zegt.
De toekomstige eigenaar zal moeten beschikken over gouden handjes, een industriële hogedrukspuit en een onuitputtelijke hoeveelheid geduld. De techniek van Lotus staat zelfs bij goed onderhoud al bekend om zijn kwetsbaarheid en complexiteit.
Na dertig jaar stilstand in een vochtige omgeving is de kans groot dat de motor, turbocompressor en versnellingsbak volledig zijn vastgeroest. Het is de vraag of dit project financieel ooit rendabel te maken is of dat het een bodemloze put wordt.
Toch biedt deze veiling een unieke kans om een stukje autogeschiedenis te redden van de sloophamer. De bejaarde eigenaar hoopt dat een echte liefhebber zich ontfermt over zijn oude trots en de auto in oude glorie herstelt. Het zal een lange en kostbare weg worden, maar het idee om dit groene monster weer rood te maken is voor sommigen onweerstaanbaar.
- Google AI Studio