Volvo stopt met verkoop van laatste stationwagen in Verenigde Staten door aanhoudende SUV-gekte

Het definitieve nekschot voor de stationwagen

Het nieuws slaat in als een bom bij liefhebbers van degelijk Zweeds staal en praktisch design. Volvo transformeert binnen enkele maanden naar een merk dat uitsluitend nog hoge SUV-modellen verkoopt in de Verenigde Staten. De V60 Cross Country, de laatste dappere overlevende in het Amerikaanse gamma, wordt genadeloos weggesaneerd door het management. De orderboeken sluiten al eind januari en in april rolt het allerlaatste exemplaar voor de Amerikaanse markt van de band.

Eerder dit jaar viel het doek al voor de snelle V60 Polestar Engineered en de grotere V90 Cross Country. Daarmee verdwijnt een carrosserievorm die decennialang de absolute ruggengraat vormde van het merk uit Göteborg. Waar je vroeger blindelings een Volvo estate kocht om je gezin, hond en Billy-kasten veilig te vervoeren, word je nu gedwongen richting een zware XC-variant. Het is een identiteitscrisis van formaat voor een merk dat synoniem staat voor de stationcar.

Het besluit markeert een pijnlijk keerpunt in de moderne geschiedenis van de auto-industrie. Als zelfs Volvo, de officieuze uitvinder van de veilige gezinscontainer, geen brood meer ziet in de stationwagen, wie dan nog wel? Het is een duidelijk teken aan de wand dat de traditionele lage auto de strijd definitief heeft verloren van de marketingmachine achter de crossover en SUV.

De tirannie van de verkoopcijfers

Je kunt boos worden op het management van Geely of de marketeers in Zweden, maar de echte schuldige kijkt je waarschijnlijk aan in de spiegel. Volvo noemt de beslissing zelf bitterzoet, maar wijst direct naar de keiharde realiteit van de verkooplijsten. De consument kiest namelijk overweldigend voor de SUV-modellen, waardoor de lage auto's in de showroom staan te verstoffen zonder koper.

De cijfers liegen er niet om en schetsen een inktzwart scenario voor de liefhebber van rijdynamiek en elegantie. Tot en met november 2025 werden er in de VS slechts 3.630 exemplaren van de V60 Cross Country verkocht aan klanten. De reguliere lage V60 deed het met een beschamende 30 stuks nog vele malen slechter in de statistieken. Tegenover de tienduizenden XC60's en XC90's die de deur uitvliegen als warme broodjes, is de stationwagen verworden tot een nicheproduct waar geen winst meer op te behalen valt.

Het is de harde economische realiteit waarin we leven: autofabrikanten zijn geen filantropische instellingen die modellen in leven houden uit pure nostalgie. Als de klant vraagt om een hoge instap en een stoer uiterlijk, dan wordt de productielijn daarop aangepast. Dat een stationwagen lichter is, zuiniger rijdt en beter stuurt, lijkt de moderne koper totaal niet meer te interesseren bij de aanschaf van een nieuwe wagen.

Europa als laatste bastion?

Voorlopig beperkt deze draconische maatregel zich tot de Noord-Amerikaanse markt, waar de wagon nu officieel is uitgestorven. In Europa en dus ook in Nederland mogen we voorlopig nog blijven rijden in de V60. Toch moeten we niet naïef zijn over de toekomst van dit model. Wat in Amerika gebeurt, waait vaak met enige vertraging over naar ons continent en beïnvloedt de wereldwijde strategie.

Ook hier zien we de verkoopcijfers van traditionele sedans en stations al jaren afkalven ten gunste van de populaire SUV. Volvo houdt de deur op een kier door te spreken over het einde van deze generatie wagons, wat suggereert dat er ooit een opvolger kan komen. Maar met de komst van de elektrische ES90 en de focus op elektrische crossovers, lijkt de traditionele stationwagen langzaam naar de uitgang geduwd te worden.

Het is een wrang afscheid van een icoon dat bijna acht jaar lang een van de mooiste auto's in zijn segment was. De V60 Cross Country was de perfecte mix van luxe, bruikbaarheid en dat beetje extra bodemvrijheid zonder direct in een slagschip te veranderen. Wie er nog eentje wil, doet er verstandig aan niet te lang te wachten met bestellen. De geschiedenis leert dat als de grootste markt stopt, de productie voor de rest van de wereld vaak snel onhoudbaar wordt.