Zwitserse onderzoekers bewijzen dat draadloos opladen vrijwel even efficiënt is als de ouderwetse stekker

Het klinkt als pure sciencefiction. Je parkeert de auto boven een plaat en zonder dat er ook maar één kabel wordt aangeraakt, stroomt de accu vol. Jarenlang werd dit idee afgedaan als een onrealistische droom die in de praktijk nooit zou werken vanwege het enorme energieverlies. Nieuw Zwitsers onderzoek bewijst nu echter het tegendeel. Draadloos opladen is niet alleen mogelijk, het is angstaanjagend efficiënt geworden.

Het einde van de kabelterreur

Iedereen met een elektrische auto kent het gedoe. In de stromende regen met een vieze, natte kabel in de weer om die in de laadpoort te krijgen is een van de grootste ergernissen van elektrisch rijden. Draadloos, of inductief opladen, leek de oplossing, maar had één groot nadeel.

Waar een kabel bijna alle stroom netjes in de accu krijgt, ging bij draadloos laden veel energie verloren als warmte. Critici noemden het verspilling en technisch onhaalbaar voor de massa.

Onderzoekers van het Zwitserse instituut Empa hebben die kritiek nu vakkundig gepareerd. In het zogeheten INLADE-project, een samenwerking met energieleverancier Eniwa en autogroep AMAG, zijn uitgebreide praktijktests gedaan. Uit deze tests blijkt dat moderne inductiesystemen een efficiëntie van 90 procent aantikken.

Dat is een cijfer dat de monden van ingenieurs doet openvallen. Ter vergelijking: een traditionele laadpaal aan huis zit meestal tussen de 94 en 98 procent efficiëntie. Het gat is dus geslonken tot een verwaarloosbaar verschil.

Werkt ook in de sneeuw

Wat dit onderzoek extra relevant maakt, is dat er niet alleen in een steriel laboratorium is getest. De onderzoekers hebben de techniek losgelaten op de weerbarstige realiteit. Sneeuw, regen, temperatuurverschillen en zelfs slordig parkeren; het systeem bleef stabiel presteren.

Het principe is simpeler dan vaak wordt gedacht. In de grond ligt een spoel die een magnetisch veld creëert. In de auto zit een ontvangende spoel die dit veld weer omzet in elektriciteit. Het systeem is voorzien van slimme veiligheidsmechanismen.

Voordat het laden begint, checkt de software of er zich geen objecten of levende wezens (zoals een kat die onder de auto slaapt) tussen de spoelen bevinden. Is de kust veilig, dan start het proces automatisch. De bestuurder krijgt via een scherm hulp om de auto perfect boven de plaat te positioneren, al is de verwachting dat parkeerassistenten dit in de toekomst volledig overnemen.

Goedgekeurd voor de openbare weg

Een belangrijke mijlpaal in dit Zwitserse project is de juridische status. Vaak blijven dit soort projecten hangen in de prototype-fase. In dit geval zijn de omgebouwde auto's, waarbij achteraf spoelen en laadmanagement-systemen zijn ingebouwd, officieel goedgekeurd voor gebruik op de Zwitserse wegen. Er zijn uitgebreide tests gedaan om er zeker van te zijn dat de magnetische velden geen invloed hebben op de elektronica van de auto of de gezondheid van omstanders.

De heilige graal: auto als energiebuffer

Toch zit de grootste revolutie misschien niet eens in het laadgemak, maar in wat dit betekent voor het stroomnet. Auto's staan gemiddeld 23 uur per dag stil. Als ze met een stekker geladen moeten worden, vergeten mensen die vaak in te pluggen als ze maar kort parkeren. Bij inductief laden gebeurt die koppeling altijd en automatisch.

Hierdoor ontsluit zich een enorm potentieel voor bidirectioneel laden, oftewel V2G (Vehicle to Grid). De auto hangt continu aan het net en kan zo dienen als buffer voor pieken en dalen in de energievoorziening. Als de zon schijnt, slokken de auto's de zonne-energie op. Als de vraag 's avonds piekt, leveren ze een beetje terug. Omdat de verbinding zonder menselijke handeling tot stand komt, wordt de drempel om mee te doen aan deze energietransitie nagenoeg nul.

Niet voor de snelle jongens

Toch is er een nuance. Deze techniek gaat de snellader langs de snelweg voorlopig niet vervangen. Inductief laden is vooral geschikt voor lagere vermogens, zoals thuis of op kantoor. Het is de ideale oplossing voor de auto die de hele dag of nacht stilstaat. Voor het volpompen van een lege accu in twintig minuten is nog steeds die dikke, gekoelde koperkabel nodig. De technologie is echter volwassen geworden en staat klaar om de laadpaal zoals die nu bekend is in stedelijke gebieden naar het museum te verwijzen.