Op deze plekken liggen concrete wetten klaar om de maximumsnelheid dit jaar te verhogen of zelfs vrij te geven

De wereldwijde trend lijkt er een van vertraging en betutteling te zijn, met Nederland als braafste jongetje van de klas. Toch groeit er een internationale tegenbeweging. Van het Amerikaanse westen tot Zuid-Europa staan overheden op het punt om het gaspedaal weer legaal naar de bodem te laten gaan.

Op deze plekken liggen concrete wetten klaar om de maximumsnelheid dit jaar te verhogen of zelfs vrij te geven

Het voelt soms alsof de automobilist een bedreigde diersoort is die in een steeds kleiner reservaat wordt gedreven. In Nederland staan de borden met 100 stevig in de berm en Brussel verplicht fabrikanten om irritante piepjes in auto's te bouwen zodra de snelheid ook maar één kilometer wordt overschreden.

De boodschap is helder: snelheid is de vijand. Maar wie verder kijkt dan de dijken ziet dat er een kentering gaande is. Er zijn plekken op de wereld waar beleidsmakers naar de technologie van moderne auto's kijken en een heel andere conclusie trekken.

Zij zien dat voertuigen veiliger, slimmer en stabieler zijn dan ooit en vinden dat de wetgeving daarop aangepast moet worden. In plaats van op de rem te trappen, willen deze landen juist gas geven.

De vrijheidsstrijd in Arizona en Texas

In de Verenigde Staten, het land van de onbegrensde mogelijkheden maar paradoxaal genoeg vaak lage snelheidslimieten, is een interessante beweging gaande. De staat Arizona speelt hierin een voortrekkersrol.

Daar ligt wetgeving op tafel die moet voorkomen dat lokale overheden de maximumsnelheid kunstmatig verlagen om de staatskas te spekken. De filosofie in deze woestijnstaat is simpel. Wegen zijn er om mensen efficiënt van A naar B te brengen, niet om als melkkoe te dienen.

Hoewel er in Arizona nog geen volledig vrije snelheid is zoals op de Duitse snelweg, is de trend in het Amerikaanse zuidwesten onmiskenbaar gericht op verhoging. In buurstaat Texas ligt al de snelste weg van het continent, State Highway 130, waar legaal 137 kilometer per uur gereden mag worden.

De discussie laait nu op om deze limieten op meer plekken in te voeren. Het argument is dat op de eindeloze, kaarsrechte wegen door de woestijn een kunstmatig lage snelheid juist zorgt voor concentratieverlies en vermoeidheid. Harder rijden houdt de bestuurder scherp.

De Italiaanse droom van 150

Dichter bij huis gebeurt er iets wat het hart van de Europese autoliefhebber sneller doet kloppen. Italië, de bakermat van de supercar, is serieus bezig met het verhogen van de limiet. De minister van Transport heeft een voorstel ingediend om de maximumsnelheid op de snelweg te verhogen naar 150 kilometer per uur.

Dit is geen wild idee, maar een gecalculeerd plan. Het geldt voor snelwegen met minimaal drie rijstroken per richting en een vluchtstrook, waar een geavanceerd systeem voor trajectcontrole hangt.

De redenering is dat moderne auto's met hun remsystemen en wegligging deze snelheid makkelijk aankunnen. Op de grote tolwegen tussen Milaan en Napels zou dit betekenen dat de reistijd aanzienlijk korter wordt. Het is een erkenning van de vooruitgang in de auto-industrie die in schril contrast staat met de conservatieve houding in de rest van Europa.

Tsjechië voegt daad bij het woord

Waar Italië nog in de fase van politiek getouwtrek zit, hebben ze in Tsjechië de knoop al doorgehakt. Daar is een wet aangenomen die het mogelijk maakt om op geselecteerde stukken snelweg 150 kilometer per uur te rijden. De eerste tests op de D3 in Zuid-Bohemen zijn inmiddels een feit.

De Tsjechen gebruiken moderne technologie om dit veilig te houden. Digitale borden geven de hogere limiet alleen vrij als het weer goed is en het verkeer het toelaat. Is het druk of regent het, dan gaat de snelheid omlaag. Is de weg leeg en droog, dan mag het gas erop. Het is een systeem dat uitgaat van vertrouwen en dynamiek in plaats van starre regels uit de vorige eeuw.

De comeback van de Outback

Tot slot is er nog een opvallende ontwikkeling aan de andere kant van de wereld. In het Noordelijk Territorium van Australië woedt al jaren een politieke strijd over de snelheidslimiet op de Stuart Highway.

Jarenlang was dit een van de weinige plekken op aarde zonder limiet. In 2016 werd onder druk een limiet van 130 ingevoerd, maar de nieuwe politieke wind in de regio stuurt weer aan op het opheffen van die beperkingen. De lokale overheid ziet in dat op een rechte weg van duizenden kilometers door de wildernis, waar je soms urenlang niemand tegenkomt, een snelheidslimiet meer een formaliteit is dan een veiligheidsmaatregel. De kans is groot dat het bord met de doorgestreepte cirkel daar een comeback gaat maken.

Achtergrond