Tesla cancelt megacontract van 2,9 miljard dollar voor revolutionaire superbatterij en zet daarmee de Cybertruck buitenspel

Het was september 2020 toen Elon Musk tijdens het inmiddels beruchte Battery Day de toekomst van Tesla onthulde. De 4680-cel zou de wereld veranderen. Groter, goedkoper, meer actieradius en de sleutel tot een betaalbare Tesla van 25.000 dollar.

Het was het soort belofte waarop de beurswaarde van het bedrijf jarenlang is gebaseerd. Vijf jaar later is de realiteit echter een stuk weerbarstiger. De beloofde revolutie lijkt te eindigen in een stille aftocht via de achterdeur, waarbij investeerders en fans in verwarring achterblijven.

Het onomstotelijke bewijs hiervoor komt uit Zuid-Korea. Daar meldt leverancier L&F Co. in een officieel document dat een gigantisch contract met Tesla voor de levering van kathodemateriaal is aangepast. En met aangepast wordt bedoeld: gedecimeerd tot op het bot.

De oorspronkelijke waarde van 2,9 miljard dollar is teruggeschroefd naar een lachwekkende 7.400 dollar. Dat is geen typefout. Van miljarden naar wisselgeld waar je net een tweedehands Volkswagen Golf voor koopt.

De technologische hel van de droge elektrode

Om te begrijpen waarom dit contract is opgezegd, moeten we in de techniek duiken. De 4680-cel moest zorgen voor 54 procent meer bereik en een halvering van de productiekosten. De kern van deze innovatie lag in het zogeheten dry electrode productieproces.

Normaal gesproken worden batterij-elektrodes gemaakt met een natte pasta die vervolgens in enorme ovens gedroogd moet worden. Dat kost veel energie en ruimte. Musk wilde dit proces overslaan en de chemische mix droog op de folie persen.

In theorie is dat geniaal, maar in de praktijk blijkt het een technologische hel. De cellen zijn extreem moeilijk op schaal te maken met een constante kwaliteit. Tesla worstelt al jaren om de productie in de Gigafactory in Texas op gang te krijgen.

Dat de toelevering van grondstoffen nu wordt stopgezet, is een duidelijk signaal dat Tesla de handdoek in de ring gooit wat betreft de massaproductie van deze specifieke chemische samenstelling.

De Cybertruck als enige slachtoffer

Deze annulering is veel meer dan een zakelijke tegenvaller. Het is een doodvonnis voor de ambities van de 4680-cel en daarmee indirect voor de enige auto die deze cellen gebruikt: de Tesla Cybertruck.

De hoekige pick-up zou in de fabriek in Texas van de band moeten rollen met een tempo van 250.000 stuks per jaar. In werkelijkheid blijven de verkopen steken op een fractie daarvan, naar schatting zo'n 20.000 tot 25.000 stuks op jaarbasis.

Het probleem is een vicieuze cirkel. Als er geen Cybertrucks verkocht worden, zijn er geen 4680-cellen nodig. En als er geen cellen nodig zijn, hoeft er geen kathodemateriaal besteld te worden bij partijen als L&F.

Doordat de volumes laag blijven, dalen de productiekosten niet en blijft de Cybertruck peperduur om te bouwen. De auto die de markt moest openbreken, is verworden tot een nicheproduct dat intern aan andere bedrijven van Musk, zoals SpaceX, wordt verkocht om de cijfers nog enigszins op te krikken.

Een domino-effect in de industrie

De pijn blijft niet beperkt tot één leverancier. Het nieuws over L&F staat niet op zichzelf. Ook andere accureuzen voelen de pijn van de stagnerende vraag en de strategische zwalkers van Amerikaanse autofabrikanten.

LG Energy Solution verwacht een miljardenverlies door geannuleerde contracten en ook SK On ziet samenwerkingen met onder andere Ford verdampen. Het laat zien dat de hele EV-sector in de Verenigde Staten in een kramp schiet nu subsidies wegvallen en de consument de hand op de knip houdt.

Terwijl Tesla worstelt met zijn eigen uitvinding, is de concurrentie niet blijven slapen. Merken als BMW en Rivian werken ook aan cilindrische cellen in vergelijkbare formaten, maar doen dit vaak in samenwerking met specialisten als Samsung.

Zij lijken de productieproblemen die Tesla plagen wél onder controle te krijgen. Het ironische is dat Tesla, het bedrijf dat elektrisch rijden groot maakte, nu links en rechts wordt ingehaald op het gebied van accutechnologie.

De toekomst van de Robotaxi

Het schrappen van dit contract werpt ook een donkere schaduw over de toekomstplannen. De 4680-cel was namelijk ook cruciaal voor de Cybercab, de toekomstige robotaxi zonder stuur die in 2026 de weg op zou moeten. Zonder een goedkope, massaal te produceren batterij is een betaalbare robotaxi een utopie.

Met het instorten van de supply chain lijkt ook dat project op losse schroeven te staan nog voordat het goed en wel begonnen is. Het lijkt erop dat de revolutie die de industrie op zijn kop zou zetten, is gesmoord in de harde realiteit van tegenvallende verkopen en onwillige fysica.