Deze klassieke Volkswagen Kever van de sloop heeft nu 600 pk en het hart van een Tesla

Een oude Kever vinden op een sloop in Californië is al bijzonder, maar wat vader en zoon Knepper ermee deden grenst aan waanzin. Ze sloopten de pruttelende boxermotor eruit en vervingen hem door techniek waar zelfs Elon Musk jaloers op zou worden. Het resultaat is een wolf in schaapskleren die elke moderne sportwagen vernedert bij het stoplicht.

Deze klassieke Volkswagen Kever van de sloop heeft nu 600 pk en het hart van een Tesla

Op een stoffig autokerkhof in Californië stond hij weg te kwijnen: een Volkswagen Kever 1303 uit 1975. Voor de gemiddelde voorbijganger was het oud ijzer, rijp voor de pers. Maar Rüdiger Knepper, eigenaar van Knepper Bugs & More, zag potentie in het verweerde Duitse staal. Zijn bedrijf is gespecialiseerd in het importeren van Kevers vanuit Amerika naar Duitsland, omdat het droge klimaat daar wonderen doet voor het behoud van de carrosserie.

De basis was hard, en dat was precies wat ze nodig hadden voor hun krankzinnige plan. De 1303 is namelijk niet zomaar een Kever; het is de zogeheten Super Beetle. Dankzij de McPherson-veerpoten aan de voorzijde, een bolle voorruit en een verbeterde achterwielophanging is dit het enige model uit de lange historie van de Kever dat modern genoeg rijdt om serieus vermogen aan te kunnen zonder direct van de weg te vliegen.

Het hart van een beest

De oude, luchtgekoelde viercilinder werd zonder pardon uit de motorruimte getakeld. Op die plek kwam een krachtbron die normaal gesproken een twee ton zware sedan voortstuwt: de elektromotor van een Tesla Model S Performance.

Dit is een zogeheten draaistroom-asynchroonmotor, een stukje techniek dat bekendstaat om zijn brute, directe koppel. In één klap ging de Kever van een gemoedelijke pruttelbak naar een monster met ruim 600 pk en meer dan 700 Newtonmeter koppel. De prestaties zijn misselijkmakend: van nul naar honderd in 2,8 seconden.

De energievoorziening was de volgende hoofdpijn. Een compleet Tesla-accupakket is zo groot als de hele vloerplaat van de Kever, dus dat paste nooit. De oplossing kwam uit de schappen van Porsche. Zeventien accumodules uit de Taycan werden chirurgisch in de auto verwerkt, goed voor 48 kWh en een bereik van zo'n 250 kilometer.

Het knappe is dat dit is gelukt zonder de bagageruimte of het interieur op te offeren. René Knepper legt uit dat de balans van de auto cruciaal was. Door de accu's slim te verdelen, bleef het gewicht laag en het zwaartepunt gunstig.

Remmen als ankers

Natuurlijk kun je niet zomaar 600 pk in een chassis van vijftig jaar oud lepelen. De hele auto moest versterkt worden met onderdelen die normaal onder een circuitauto zitten. Het onderstel komt van een Porsche 944 Turbo, inclusief de zware remmen die nodig zijn om dit projectiel weer veilig tot stilstand te brengen.

Aan de buitenkant is het geweld subtiel verpakt. De auto is gespoten in de originele kleur Marathonblau Metallic, maar wie goed kijkt ziet dat de spatborden van carbon zijn en iets breder zijn gemaakt om de Porsche Cup-wielen te huisvesten.

Legaal de weg op

Het meest indrukwekkende aan dit project, dat de naam 1303 RS-E draagt, is misschien wel dat het geen showauto is die alleen op een trailer vervoerd mag worden. De auto heeft een volledige Duitse toelating (TÜV) en mag gewoon de openbare weg op.

Dat is een prestatie van formaat, gezien de strenge Duitse regels voor ombouwprojecten. Het is de ultieme sleeper: een auto die eruitziet alsof je oma ermee naar de kerk rijdt, maar die bij het stoplicht een Ferrari het nakijken geeft.

Voor puristen is het wellicht heiligschennis om het hart uit een icoon te slopen. Maar door deze radicale ingreep is een auto die op de sloop stond te wachten op zijn einde, nu een van de meest spraakmakende voertuigen van Duitsland geworden. Het gezoem van de elektromotor mag dan niet de charme hebben van de oude boxer, de duw in je rug maakt alles goed.

Achtergrond