Uniek Ford-prototype met de luchtweerstand van een straaljager duikt plotseling op tussen de tweedehands bankstellen op Facebook

Facebook Marketplace is doorgaans het digitale afvoerputje waar je moet zijn voor een doorgezakte hoekbank, een stapel stoeptegels of een Polo met drie wielen en een teruggedraaide teller. Het is het wilde westen van de tweedehands handel.

Toch zit er tussen de rommel en de oplichting heel soms een diamant verborgen. Een man uit Texas scrolde door het aanbod en wreef zich waarschijnlijk even goed in de ogen. Tussen de gebruikte Toyota's en roestige pick-ups stond namelijk een stuk automobiele geschiedenis te koop: de Ford Probe IV Concept uit 1983.

Dit is niet zomaar een auto. Het is een relikwie uit een tijd waarin Ford in paniek was. Na de oliecrisis van de jaren zeventig en de invoering van strenge milieueisen, moest het roer om. De hoekige, zuipende slagschepen moesten plaatsmaken voor aerodynamische wonderen. De Probe-serie was de kraamkamer voor deze nieuwe filosofie, die uiteindelijk zou leiden tot de revolutionaire Ford Taurus.

Gladde aal in de windtunnel

De Probe IV was het absolute hoogtepunt van dit project. Ingenieurs en ontwerpers van het beroemde designhuis Ghia gingen tot het uiterste om de luchtweerstand te minimaliseren. Alles aan deze auto schreeuwt efficiëntie.

De achterwielen zijn volledig afgedekt en zelfs de voorwielen hebben flexibele covers die meebewegen als je stuurt. De ruiten liggen perfect vlak in de carrosserie en de bodem is zo glad als een spiegel.

Het resultaat van al dit windtunnelgeweld is een Cw-waarde (luchtweerstandscoëfficiënt) van slechts 0,152. Om dat in perspectief te plaatsen: een moderne Mercedes EQS, die zichzelf de meest aerodynamische productieauto ter wereld noemt, komt niet verder dan 0,20. Een F-16 straaljager zit rond de 0,15. Deze Ford uit 1983 snijdt dus efficiënter door de lucht dan vrijwel alles wat er vandaag de dag in de showroom staat.

De pijnlijke waarheid onder de lak

Toch moet de potentiële koper zijn verwachtingen temperen. Er zijn slechts twee exemplaren van de Probe IV gebouwd. Chassis nummer 002 staat te glimmen in het prestigieuze Petersen Automotive Museum in Los Angeles en is volledig functioneel, inclusief motor. Het exemplaar dat nu op Facebook staat, chassis nummer 001, is een heel ander verhaal.

Dit model werd puur gebruikt voor windtunneltests en fotoshoots. Onder de futuristische glasvezel body zit geen geavanceerd onderstel of een motor, maar een frame van hout. Ja, hout. De deuren kunnen niet open, de knopjes in het interieur zijn nep en er zit geen aandrijflijn in. Het is in feite een uit de kluiten gewassen modelbouwdoos op ware grootte.

Van miljoenenproject naar koopje

De staat van de auto is ook niet bepaald om over naar huis te schrijven. De tand des tijds is niet mild geweest voor het polyester en het hout. Er ontbreken onderdelen, het dak is deels ingezakt en de lak heeft zijn beste tijd gehad. De huidige eigenaar, ene Alejandro uit de buurt van Houston, kreeg de auto in handen na het overlijden van autoverzamelaar Tony Gullo.

Eerder probeerde hij de auto al via eBay te slijten voor 30.000 dollar, maar daar hapte niemand toe. Nu probeert hij het via Facebook, de plek waar je normaal gesproken onderhandelt over vijf euro voor een broodrooster. Het is een treurig en tegelijkertijd fascinerend einde voor een auto die ooit de toekomst van Ford moest voorstellen.

Voor de handige doe-het-zelver met een hele grote woonkamer is het echter de ultieme conversation piece. Want wie kan er nu zeggen dat hij een auto bezit die aerodynamischer is dan een straaljager, zelfs als hij van hout is?