Waarom het Nederlandse verkeer vastloopt bij sneeuw terwijl andere landen gewoon doorrijden

Waarom het hier wél misgaat

Laten we eerlijk zijn: Nederland is uniek, maar niet op een goede manier. Meteoroloog Johnny Willemsen legt in Metro uit waarom we zo snel vastlopen. Het probleem is niet de sneeuwvlok zelf, maar wat wij ermee doen. "Het gevaar zit in platgereden sneeuw. Dat bevriest snel en verandert in een ijslaag," zegt hij. Omdat we geen winterbandenplicht hebben en onze wegen overvol zijn, verandert elke snelweg in een glijbaan.

Ook het spoor is een drama. Sneeuw hoopt zich op tussen de wissels en onder de treinen, waardoor ijsblokken de techniek slopen. Stuifsneeuw dringt de elektra binnen en zorgt voor kortsluiting. Omdat sneeuw hier "relatief weinig voorkomt", investeren we niet in de robuuste systemen die ze in het buitenland wel hebben.

Finland: Niet strooien, maar gas geven

In Finland lachen ze om onze strooiwagens. Daar gooien ze geen zout op de weg (dat werkt toch niet bij -20), maar laten ze de sneeuw liggen. Ze schaven het aan met enorme ploegen en strooien er scherp graniet of zand overheen voor grip. Het resultaat? Een perfecte, witte harde laag waar je met spijkerbanden gewoon 80 of 100 km/u overheen knalt.

Omdat winterbanden verplicht zijn (en de rijopleiding een stuk serieuzer is, inclusief verplichte slipcursus), is iedereen voorbereid. Niemand belt zijn baas dat hij niet kan komen. Sterker nog, de treinen rijden daar gewoon. Waar de NS bij het eerste vlokje een aangepaste dienstregeling start, hebben de Finnen wissels met zware verwarmingselementen en treinen die gebouwd zijn als tanks.

Japan: Verwarmde straten

Als je denkt dat het in Nederland sneeuwt, ben je nog nooit in Japan geweest. In steden als Sapporo valt meters sneeuw per winter. Hun oplossing? Geen schuivers, maar sproeiers. In het wegdek zitten duizenden spuitkoppen die warm grondwater over het asfalt sproeien (het Shōsetsu systeem). De sneeuw smelt direct weg en spoelt het riool in.

In de bergen (Tateyama) gaan ze nog verder. Daar valt 20 meter sneeuw. Ze gebruiken GPS-gestuurde monsters van sneeuwfrezen om de weg op de centimeter nauwkeurig uit te graven, wat resulteert in de beroemde 'Snow Corridor'. Het is geen overlast, het is een toeristische attractie.

Canada: De 'Echelon'-aanval

In Noord-Amerika pakken ze het groots aan. Als het sneeuwt op de snelweg, wachten ze niet tot het stopt. Ze zetten 'Echelon Plowing' in. Een formatie van tien tot twintig gigantische sneeuwploegen die over de volle breedte van de snelweg (inclusief vluchtstroken) tegelijkertijd rijden.

Ze duwen de sneeuw in één keer van links naar rechts de berm in. Als automobilist moet je erachter blijven; probeer je ze in te halen, dan word je van de weg geduwd of krijg je een torenhoge boete. Het is een militaire operatie die de weg in één klap schoonveegt. In Nederland sturen we één strooiwagen de file in, die vervolgens zelf vast komt te staan.

Wij zijn amateurs

Het probleem van Nederland is niet de sneeuw, maar onze instelling. We zijn dichtbevolkt, rijden op zomerbanden en weigeren te investeren in "winterharde" infrastructuur omdat het "toch maar twee dagen per jaar is". Dat is een keuze. Maar als je ziet hoe de rest van de wereld doorrijdt terwijl wij stilstaan, voelt die keuze wel erg goedkoop aan.