Iedereen die wel eens op een ouderwetse fiets met een dynamo tegen de band heeft gereden, kent het gevoel. Zodra je licht wil, moet je harder trappen. Energie is niet gratis. Je moet er iets voor inleveren en dat is meestal zweet. Ook bij moderne elektrische auto's en fietsen voel je dit effect. Laat je het gas los om te regenereren, dan remt het voertuig sterk af. Het is de onverbiddelijke wet van behoud van energie.
Toch beweren ingenieurs van de Japanse start-up Hello Space dat ze dit probleem hebben opgelost. Op de techbeurs CES 2026 presenteren ze de MAG DRIVE. Het is een aandrijfsysteem voor e-bikes dat belooft de range anxiety voorgoed naar de geschiedenisboeken te verwijzen. Het idee is simpel maar revolutionair. Terwijl je fietst, wek je stroom op die direct de accu in vloeit.
Het grote verschil met eerdere pogingen is de claim van nul magnetische weerstand. Normaal gesproken zorgt de magnetische inductie in een generator voor een remmend effect. Hello Space zegt een gepatenteerde technologie te hebben ontwikkeld die gebruikmaakt van half-supergeleidende materialen.
Hierdoor zou de fietser stroom opwekken zonder de bijbehorende zware benen. Het trapgevoel zou vergelijkbaar zijn met trappen in het luchtledige, terwijl er toch 100 tot 250 Watt aan energie richting de cellen stroomt.
Geen ketting meer nodig
Om dit mogelijk te maken, gooit de MAG DRIVE het traditionele fietsconcept overboord. Het is een serieel hybride systeem. Dat betekent dat er geen fysieke verbinding meer is tussen de trappers en het achterwiel. Geen ketting, geen riem en geen vette tandwielen.
De fietser trapt in een generator. Die generator wekt stroom op. Die stroom gaat naar een slim dubbel accusysteem en voedt vervolgens de elektromotor in het wiel die voor de aandrijving zorgt. Het systeem wisselt automatisch tussen de twee accu's. Terwijl de ene de motor voedt, wordt de andere bijgeladen door de benen van de bestuurder. Volgens de makers kun je met twee tot drie uur trappen een accu volledig vol krijgen.
In theorie zou dit betekenen dat je oneindig kunt blijven doorfietsen, zolang je benen het maar volhouden. Je bent een menselijke energiecentrale geworden. Voor de recreatieve fietser is dit een leuke gadget, maar voor de zakelijke markt is het een gamechanger.
De redding voor de bezorger
De Japanners richten zich in eerste instantie dan ook niet op de huis-tuin-en-keuken fietser, maar op de commerciële sector. Denk aan deelscooters, deelfietsen en de legers aan maaltijdbezorgers die onze steden bevolken. Voor deze bedrijven is tijd geld. Elke minuut dat een fiets aan de lader staat, verdient hij niets.
Door samen te werken met de Indiase fabrikant XERO en gigant Toyota Tsusho, willen ze dit systeem dit jaar al op de markt brengen. Als een bezorger zijn fiets rijdend kan opladen, hoeft hij nooit meer terug naar de hub voor een volle accu. Het lost een gigantisch logistiek probleem op.
Toch blijft er een gezonde dosis scepsis bestaan. Energie moet ergens vandaan komen. Als het trappen extreem licht voelt, betekent dit dat er weinig mechanische energie wordt geleverd.
Hoe dat vervolgens omgezet kan worden in voldoende stroom om een zware e-bike met 25 kilometer per uur voort te stuwen, blijft het geheim van de smid. Of we hier te maken hebben met een Nobelprijs-waardige doorbraak of een heel slim marketingverhaal, zal de praktijk moeten uitwijzen. Maar als het werkt, kan de stekker definitief de prullenbak in.
- Google AI Studio