De redding tegen China
Terwijl Amerika en China de muren optrekken, zoekt Europa wanhopig naar nieuwe vrienden. Zuid-Amerika (Brazilië, Argentinië, Uruguay, Paraguay) is de gedroomde partner. Hoewel het economisch misschien "niet zo betekenisvol" lijkt (slechts 4% van de wereldeconomie), is het voor de auto-industrie een goudmijn.
Sultan stelt: "Bij elektrische auto's zullen de Mercosur-tarieven direct bij inwerkingtreding omlaag gaan." Dit geeft Europese fabrikanten een direct voordeel ten opzichte van de Chinese concurrentie, die de Zuid-Amerikaanse markt nu overspoelt met goedkope BYD's en MG's. Zonder importheffingen kunnen Volkswagen en Stellantis hun auto's daar veel goedkoper aanbieden en marktaandeel terugwinnen.
Boeren zijn de klos (of toch niet?)
De keerzijde is de woede van de boeren. Zij vrezen dat Europa wordt overspoeld met goedkoop Zuid-Amerikaans vlees en graan. Sultan toont begrip, maar noemt de angst overdreven. "Er zijn zeer restrictieve quota en noodremmen ingebouwd. Ik verwacht geen overstroming van goedkope producten."
Volgens haar zijn de boeren "extreem ver tegemoetgekomen" met compensatiefondsen en beschermingsmaatregelen die in geen enkel ander verdrag staan. De kritiek van Frankrijk noemt ze hypocriet: "De Franse landbouw heeft concurrentieproblemen die je niet oplost met protectionisme." Bovendien profiteren Franse wijn- en kaasboeren juist wél van de export naar Zuid-Amerika.
Een signaal naar de wereld
Het verdrag is meer dan handel; het is geopolitiek. "Het laat zien dat de EU nog steeds in staat is om grote deals te sluiten, ook al duurt het 25 jaar," zegt Sultan. In een tijd waarin Rusland en China hun invloedssfeer uitbreiden, is dit een signaal dat het Westen nog leeft.
Voor de consument duurt het nog even voordat we er iets van merken (behalve misschien goedkopere biefstuk), maar voor de auto-industrie is het nu of nooit. Zonder dit verdrag verliezen ze Zuid-Amerika definitief aan China. En dat kan Europa zich niet veroorloven.
- NL Beeld / Abaca Press, Adobe Stock