Als je de kans krijgt om een van de eerste Ferrari Purosangue's ter wereld te kopen, dan zeg je ja. Dat dacht Brooks Weisblat ook toen hij vier jaar geleden zijn handtekening zette en een aanbetaling van 30.000 dollar deed.
De Purosangue is de eerste vierdeurs van het merk, uitgerust met een atmosferische V12 en een prijskaartje dat in Amerika begint bij ruim een half miljoen dollar. Het is de ultieme status-SUV, een auto waar sjeiks en rappers voor in de rij staan.
Toch begon er iets te knagen. Terwijl de levering steeds verder werd uitgesteld, veranderde de markt en veranderde de mening van Weisblat. Toen het moment daar was, nam hij een beslissing die menig autoliefhebber zal verbazen. Hij vroeg zijn aanbetaling terug en kocht in plaats daarvan een Tesla Model Y Performance. De prijs? Nog geen 60.000 dollar. Dat is bijna tien keer zo goedkoop.
Waarom de Tesla won
Weisblat is geen vreemde in de wereld van supercars. Hij bezit onder andere een McLaren 765LT en een Tesla Model S Plaid. Zijn keuze was dan ook niet gebaseerd op geldgebrek, maar op rationele argumenten die pijnlijk zijn voor Ferrari.
Ten eerste de ruimte. De Ferrari is prachtig afgewerkt met de mooiste materialen, maar als dagelijkse auto legt hij het af tegen de Tesla. De kofferbak van de Model Y is groter en praktischer. Daarnaast miste hij in de Ferrari moderne basisfuncties zoals een ingebouwde dashcam (Sentry Mode) en fatsoenlijke sfeerverlichting, zaken die in de veel goedkopere Tesla standaard zijn.
Ook het infotainmentsysteem van de Ferrari kon hem niet bekoren. Waar Tesla bekendstaat om zijn snelle, intuïtieve interface, voelde het systeem in de Purosangue verouderd en onhandig aan. De haptische knoppen op het stuur, waar Ferrari de laatste jaren mee experimenteert, werden door Weisblat omschreven als frustrerend en onnauwkeurig.
Prestaties en beperkingen
Natuurlijk is er het geluid van de V12, iets wat geen enkele elektrische auto kan evenaren. Maar als het puur om snelheid gaat, is het verschil verrassend klein. De Ferrari sprint in 3,5 seconden naar de 100 kilometer per uur. De Model Y Performance doet daar nauwelijks voor onder. In het dagelijks verkeer merk je dat verschil niet, behalve in je portemonnee bij de benzinepomp.
Een andere grote factor was de verkoopbeperking. Ferrari eist van kopers dat ze de auto minimaal 18 maanden houden voordat ze hem mogen doorverkopen. Dit om speculatie tegen te gaan. Voor Weisblat was dit een groot risico. De markt voor dure SUV's koelt af en niemand weet wat de markt over anderhalf jaar doet. De kans op een enorme afschrijving is reëel.
De conclusie is hard maar helder. Voor de prijs van één Ferrari Purosangue kun je bijna tien Tesla's kopen die sneller, ruimer en praktischer zijn voor dagelijks gebruik. De Ferrari koop je voor de emotie en de badge, maar als je puur naar de feiten kijkt, is de Tesla de betere auto. En dat is precies waarom Weisblat zijn Italiaanse droom liet varen voor Amerikaans pragmatisme.