De machine zat gevangen
Het drama begon halverwege de graafwerkzaamheden. De enorme boorkop van 16 meter doorsnede stopte plotseling. Repareren was onmogelijk door de enorme waterdruk van de rivier boven hen (77 ton per vierkante meter). De machine was effectief begraven en het project, bedoeld om twee industriële zones te verbinden, kwam tot stilstand.
De ingenieurs stonden voor een onmogelijke keuze: de machine van 50 miljoen dollar afschrijven en het project annuleren, of een compleet nieuwe tunnel ontwerpen. Beide opties zouden leiden tot jaren vertraging en enorme gezichtsverlies. Dus kozen ze voor optie drie: een reddingsmissie die nog nooit eerder was vertoond.
Zes rijstroken onder water
Het ging ook niet om zomaar een tunneltje. De Jiangyin-Jingjiang tunnel is een monsterproject van bijna 12 kilometer lang, waarvan 6,4 kilometer onder de grond. De tunnelbuis heeft een binnendiameter van 15,5 meter en biedt plaats aan zes rijstroken snelweg (drie per richting).
Het doel is cruciaal: de bruggen over de Yangtze puilen uit en deze tunnel moet de verkeersdruk in de economische zone van de Jiangsu-provincie verlichten. Het is China's tweede langste tunnel onder de Yangtze, maar wel degene met de hoogste waterdruk ooit. Falen was dus eigenlijk geen optie voor de ambitieuze regio.
De redding: Een tweede machine
Experts van de Chinese Academy of Engineering besloten tot een radicale stap. Ze stuurden een tweede boormachine vanaf de andere oever de grond in, recht op de gestrande machine af. Het doel: een ondergrondse 'docking' midden onder de rivier.
De operatie was ongekend riskant. De nieuwe machine moest door drijfzand en water navigeren en exact uitkomen bij de kapotte machine. De foutmarge was kleiner dan de dikte van een muntje.
Met behulp van geavanceerde camera's en sensoren lukte het onmogelijke. Op 21 juli maakten de twee machines contact. De afwijking? Nul millimeter horizontaal en slechts 2 millimeter verticaal. Een ongekende precisie in de wereld van de civiele techniek.
Bevroren grond en zagen
Om te voorkomen dat de tunnel zou instorten of volstromen met water tijdens de koppeling, gebruikten ze een techniek genaamd ground freezing. Ze bevroren de grond rondom de machines tot een ijsmuur van -13 graden Celsius. In deze bevroren cocon konden de werkers veilig aan de slag.
De laatste stap was het bizarst. Omdat de machines niet achteruit konden, moesten ze ter plekke worden ontmanteld. In de ijskoude tunnel werden de gigantische stalen kolossen met de hand in 2.000 stukken van elk een ton gezaagd en afgevoerd. Na vijf jaar bloed, zweet en bevroren tranen is de tunnel nu eindelijk klaar. Het wordt China's breedste tunnel en opent halverwege dit jaar voor verkeer.