Canada schrapt 100% importheffing op Chinese EV's in ruil voor lagere tarieven op koolzaadolie en kreeft

Van 100% naar 6% (met een asterisk)

Het is een politieke aardverschuiving die niemand zag aankomen. Canada had, net als grote buurman Amerika, een muur opgetrokken met een importtarief van 100% op Chinese stekkerauto's. De boodschap was helder: jullie gesubsidieerde staatsbedrijven komen er niet in. Maar na een "high stakes meeting" tussen Carney en de Chinese president Xi Jinping, is die muur gesloopt.

Volgens de South China Morning Post zakt het tarief naar een schamele 6,1 procent. Dat is het zogenaamde 'most-favoured-nation' tarief. Er zit wel een addertje onder het gras: er geldt een quotum van 49.000 auto's per jaar.

Dat klinkt misschien als wisselgeld in de grote getallen, maar vergis je niet. Voor merken als BYD en Geely is dit genoeg om een cruciale voet tussen de deur te krijgen op het Noord-Amerikaanse continent. Het stelt ze in staat om hun merkimago op te bouwen, service-netwerken op te zetten en de Canadese consument te verleiden met auto's die duizenden dollars goedkoper zijn dan de concurrentie.

Olie voor Auto's: De koehandel van de eeuw

Waarom doet Canada dit? Waarom verraadt Carney in de ogen van velen zijn westerse bondgenoten? Het antwoord is simpel en cynisch: ruilhandel. In ruil voor de goedkope auto's verlaagt China de tarieven op Canadese landbouwproducten.

De heffing op koolzaadolie (canola) zakt van 85% naar 15%. Ook de tarieven op Canadese kreeft en erwten gaan omlaag. Het is een klassieke koehandel: "Jullie onze olie en kreeft, wij jullie auto's." Voor de Canadese boeren is dit geweldig nieuws (hun export naar China daalde vorig jaar met 10% door de ruzie), maar voor de westerse auto-industrie is het een dolk in de rug.

De schaduw van Trump

Maar er speelt meer dan alleen koolzaad. De BBC analyseert scherp dat dit ook een middelvinger is naar Donald Trump. De onvoorspelbare tarievenpolitiek van de VS ("on-again-off-again tariffs") heeft Canada kopschuw gemaakt. De VS is traditioneel de grootste handelspartner, maar Trump maakt die relatie onstabiel.

Carney zoekt nu eieren voor zijn geld en vindt nieuwe vrienden in Peking. "De wereld is dramatisch veranderd," aldus de premier, die sprak over een "nieuwe wereldorde". Door de banden met China aan te halen, maakt Canada zich minder afhankelijk van de grillen van Washington.

Dat China toevallig de grootste rivaal van de VS is, maakt de boodschap alleen maar duidelijker. Carney noemde de gesprekken "realistisch en respectvol" – termen die je hem zelden over Trump hoort gebruiken.

BYD en Geely ruiken bloed

Voor de Chinese fabrikanten is dit de doorbraak waar ze op wachtten. Na de EU (die ook al inbond met prijsafspraken in plaats van harde tarieven) valt nu de volgende westerse vesting. Geely, eigenaar van o.a. Volvo en Polestar, noemt het "een positieve stap in de juiste richting".

Het Chinese exportvolume is gigantisch: vorig jaar verscheepten ze 2,6 miljoen EV's (+104%). Maar in het Westen liepen ze tegen muren op. Nu die muren afbrokkelen, kunnen ze hun strategie uitrollen. UBS-analist Xu Bin merkt op dat Chinese merken niet meer alleen goedkope troep dumpen. "We zien nu auto's van 300.000 yuan (40.000 euro) geëxporteerd worden. Ze klimmen omhoog in de waardeketen."

Met Canada als bruggenhoofd kunnen merken als BYD laten zien dat hun auto's niet alleen goedkoop zijn, maar ook technologisch superieur. De Canadese consument kan straks kiezen uit een hightech BYD Seal of Han voor een prikkie, terwijl zijn Amerikaanse buurman de hoofdprijs betaalt voor een verouderde Ford of GM.

'We nemen de wereld zoals hij is'

Natuurlijk is er kritiek. Hoe zit het met de mensenrechten? De spionageverdenkingen? De Canadese burgers die in China gevangen zaten (de 'twee Michaels')? Carney wuifde het weg met een staaltje Realpolitiek.

"We nemen de wereld zoals hij is, niet zoals we zouden willen dat hij is." Hij claimt 'rode lijnen' te hebben getrokken over verkiezingsinmenging en mensenrechten, maar de handtekening onder de deal zegt iets anders. Geld regeert.

Het Trojaanse Paard is binnen

De limiet van 49.000 auto's lijkt een veilige dijk, maar critici vrezen dat het slechts het begin is. Als de Canadese consument eenmaal gewend is aan de Chinese prijs-kwaliteitverhouding, zal de druk om het quotum te verhogen toenemen.

Canada heeft de poort opengezet, en de Chinese auto-industrie staat klaar om met piepende banden naar binnen te stormen. De vraag is niet óf ze de markt gaan veroveren, maar hoe snel de rest van het Westen zal volgen.