Griekse taxichauffeur rijdt wereldrecord met onverwoestbare diesel en wordt beloond met een gloednieuwe Mercedes

In de glimmende hallen van het Mercedes-Benz Museum in Stuttgart staan zilverpijlen, limousines van dictators en racewagens van Lewis Hamilton. Maar de auto die misschien wel het meeste respect afdwingt, is een vaalgele sedan met deuken en een versleten interieur. Het is de 240D van Gregorios Sachinidis. Een auto die een afstand aflegde die gelijk staat aan zes retourtjes naar de maan en weer terug.

Het verhaal van Sachinidis leest als een jongensboek. Hij kocht de auto in 1981 tweedehands in Duitsland. De Mercedes W115, door kenners liefkozend Strich-Acht genoemd, was toen bepaald geen jonkie meer. Er stond al 220.000 kilometer op de teller.

Voor de meeste auto's is dat het begin van het einde, voor deze tank was het slechts het inrijden. Wat volgde was een martelgang van tientallen jaren door de straten van Thessaloniki. Tot juli 2004 werd de auto 24 uur per dag ingezet als taxi. De motor kreeg nauwelijks de kans om af te koelen.

Mechanische onsterfelijkheid

Hoe is dit mogelijk? Het antwoord ligt in de over-engineering van Mercedes in de jaren zeventig. De 240D is traag. De atmosferische dieselmotor levert amper 65 pk en de acceleratie naar de honderd wordt niet gemeten met een stopwatch, maar met een kalender.

Maar juist dat gebrek aan vermogen en de robuuste bouwkwaliteit zorgen voor het eeuwige leven. Er zit geen turbo op die kapot kan, geen ingewikkelde elektronica die storing geeft en het plaatstaal is dik genoeg om een kernoorlog te overleven.

Natuurlijk is dit niet gedaan met één motorblok. Sachinidis was een pietje-precies die zijn auto vertroetelde, maar ook hij ontkwam niet aan revisies. In de loop der jaren zijn er drie ruilmotoren in gegaan en is het blok elf keer gereviseerd.

Maar het chassis, de carrosserie en de ziel van de auto bleven origineel. Het is een prestatie die met de huidige generatie auto's, volgepropt met gevoelige sensoren, roetfilters en software, volstrekt onmogelijk zou zijn.

De deal van zijn leven?

Toen de directie in Stuttgart lucht kreeg van deze kilometerstand van 4,6 miljoen, konden ze het nauwelijks geloven. Na verificatie van de papieren en de auto zelf, besefte Mercedes dat ze goud in handen hadden. Dit was het ultieme marketinginstrument om de legendarische betrouwbaarheid van het merk te onderstrepen. Ze deden Gregorios een aanbod dat hij niet kon weigeren.

Hij mocht zijn oude werkpaard inleveren en in ruil daarvoor kreeg hij de sleutels van een gloednieuwe Mercedes C-Klasse. Gratis en voor niets. Voor de Griek was het een enorme upgrade in comfort en luxe.

Voor Mercedes was het een koopje. Ze kregen voor de prijs van een productieauto een museumstuk dat de merkwaarden beter verkondigt dan welke reclamecampagne van miljoenen euro's dan ook.

Een einde van een tijdperk

De 240D staat nu veilig en droog in het museum als het voertuig met de hoogst bekende kilometerstand in de geschiedenis van het merk. Het is een monument voor een tijdperk waarin auto's werden gebouwd door ingenieurs, niet door boekhouders.

Of de nieuwe C-Klasse die Gregorios kreeg ook de 4 miljoen kilometer gaat halen? We durven er vergif op in te nemen van niet. Tegen die tijd is de elektronica allang overleden. De oude taxi van Gregorios is daarmee niet alleen een recordhouder, maar ook een pijnlijke herinnering aan wat we zijn kwijtgeraakt in de jacht op moderniteit.