3.000 euro voor een stempeltje
Kurt Mann is geen doorsnee bejaarde achter de geraniums. Hij zit dagelijks in de cabine van zijn bus in de regio Blaubeuren. Al 52 jaar brengt hij schoolkinderen, forenzen en ouderen veilig van A naar B. Schadevrij.
Maar eind maart verloopt zijn rijbewijs, precies als hij 80 wordt. En dan begint de ellende. Om te mogen blijven rijden, moet hij een reeks medische en psychologische keuringen doorstaan. Dat deed hij met vlag en wimpel. Maar het Duitse Landratsamt (het CBR van Duitsland) eiste ook nog een extra praktijkexamen. Ook daar slaagde hij voor.
Het prijskaartje van dit circus? 3.000 euro. Hoewel zijn baas de helft betaalt, vindt Kurt het welletjes. Hij wil niet elke keer door de mangel gehaald worden en duizenden euro's aftikken om te mogen doen waar hij het beste in is. "Ik doe het zo graag," zegt hij berustend tegen de Südwest Presse, maar de regels winnen.
Rijden als therapie
Voor Kurt is de bus meer dan werk; het is zijn leven. Toen zijn zoon 22 jaar geleden overleed, hield de routine van de dienstregeling hem op de been. "Ik wist precies: daar moet ik rijden, daar moet ik stoppen. Dat gaf houvast."
Zijn passagiers dragen hem op handen. Schoolkinderen zongen hem toe bij zijn eerste 'pensioen' (waar hij dus nooit echt aan begon), en een lokale vrouw bakte taarten voor hem. Hij is de chauffeur die je hoopt te treffen: altijd op tijd ("vertraging is vergif voor mij"), altijd vrolijk en nooit chagrijnig.
De angst voor de krantenkop
Er speelt nog iets anders mee in zijn besluit. Zijn kinderen smeekten hem te stoppen. Niet omdat ze hem niet vertrouwen, maar uit angst voor de publieke opinie. Stel dat er iets gebeurt, ook al is het niet zijn schuld. Dan kopt de krant direct: "80-jarige buschauffeur veroorzaakt ongeluk". Dat stigma willen ze hem besparen.
En dus draait Kurt eind maart voor de laatste keer de sleutel om. Een gemis voor de weg, en een pijnlijk bewijs dat regels soms voorbijgaan aan puur vakmanschap.