Het idee achter Aptera is even simpel als geniaal. Bouw een auto die zo extreem aerodynamisch en licht is dat hij nauwelijks energie verbruikt. Plak er vervolgens zonnepanelen op en je hebt een voertuig dat in theorie 65 kilometer per dag gratis kan rijden op zonne-energie.
Het design, dat meer wegheeft van een vliegtuig zonder vleugels dan van een auto, trok wereldwijd de aandacht. Met zijn drie wielen en druppelvormige koetswerk heeft de Aptera een luchtweerstandscoëfficiënt waar een Formule 1-auto jaloers op is.
Onder de motorkap, of eigenlijk in de wielen, zit serieuze techniek. De auto sprint in minder dan vier seconden naar de honderd en heeft een theoretisch bereik van 640 kilometer op een volle accu.
Maar de echte magie zit in de zonnecellen die naadloos in de carrosserie zijn verwerkt. Voor de gemiddelde forens betekent dit dat je in de zomermaanden nooit een stekker hoeft aan te raken. De zon doet het werk terwijl jij op kantoor zit.
De bodem van de schatkist
Maar een goed idee is nog geen winstgevend bedrijf. Aptera worstelt al jaren om de productie van de grond te krijgen. De beloftes waren groot. In 2026 zouden de eerste auto's van de band rollen en de wereld veroveren.
Nu blijkt dat de bodem van de schatkist in zicht is. In een poging om het hoofd boven water te houden heeft het bedrijf een nieuwe aandelenuitgifte aangekondigd. Ze hopen hiermee 9 miljoen dollar op te halen door aandelen te verkopen voor slechts 2 dollar per stuk.
Voor een bakker op de hoek is 9 miljoen veel geld. Voor een autofabrikant is het wisselgeld. Het ontwikkelen van mallen, het opzetten van een productielijn en het betalen van ingenieurs kost honderden miljoenen. Dat Aptera nu moet bedelen om zo'n relatief klein bedrag is een teken aan de wand. Beleggers reageerden dan ook geschokt en het aandeel kelderde direct met 40 procent. Het vertrouwen in een goede afloop brokkelt in rap tempo af.
De vloek van de zonneauto
Het verhaal doet pijnlijk denken aan Lightyear, de Nederlandse trots die met een vergelijkbaar concept jammerlijk faalde. Ook daar was de techniek indrukwekkend en het ideaal nobel, maar de financiële realiteit onverbiddelijk.
Auto's bouwen is topsport en alleen de allersterksten overleven. De markt voor zonneauto's lijkt vervloekt. Het is technisch mogelijk, maar economisch bijna onhaalbaar om zo'n niche-product op grote schaal te produceren zonder de steun van een miljardenconcern.
Aptera probeert de moed erin te houden. Ze stellen dat deze kapitaalinjectie nodig is voor de laatste validatietests en de voorbereiding van de productie. Maar de critici vrezen het ergste.
Als je nu nog steeds op zoek bent naar geld om de lichten aan te houden is de kans klein dat je straks duizenden auto's per jaar gaat produceren. De droom van gratis rijden op de zon blijft voorlopig een droom. Voor de mensen die al een aanbetaling hebben gedaan is het te hopen dat ze hun geld of hun auto ooit nog terugzien.