China voltooit miljardenproject in recordtijd en opent strategische waterweg naar Zuidoost-Azië

In Nederland kennen we infrastructurele projecten vooral van de vertragingen, budgetoverschrijdingen en eindeloze inspraakprocedures. De Lelylijn is een dossier waar we al twintig jaar over praten en de verbreding van de A27 blijft een juridisch slagveld.

China laat zien hoe het ook kan. In de zuidelijke regio Guangxi wordt momenteel de laatste hand gelegd aan het Pinglu-kanaal. Een project van epische proporties dat in slechts vier jaar tijd uit de grond is gestampt.

Het kanaal kost omgerekend ruim 10 miljard dollar en verbindt de miljoenenstad Nanning via de Qinjiang-rivier met de havenstad Qinzhou aan de Golf van Tonkin. Het is een strategische meesterzet van Peking.

Tot nu toe moesten goederen uit het binnenland een enorme omweg maken via de provincie Guangdong om de zee te bereiken. Met dit nieuwe kanaal wordt die route met 560 kilometer ingekort. Dat scheelt niet alleen tijd en geld maar maakt de regio ook veel minder afhankelijk van de overvolle havens in het oosten.

Schepen van 5000 ton door de bergen

Technisch is het een huzarenstukje. Het kanaal is 134 kilometer lang en breed genoeg voor schepen tot 5000 ton. Er zijn drie enorme sluizencomplexen gebouwd en maar liefst 27 bruggen moesten worden aangelegd of vernieuwd.

Dertien daarvan zijn nu al in gebruik. Volgens staatsmedia is inmiddels bijna 90 procent van het budget uitgegeven en gaan de eerste schepen eind 2026 varen. De voorbereidingen voor de scheepvaart beginnen al in mei.

Het project heeft een duidelijk doel. De handel met Zuidoost-Azië een boost geven. Deze regio, verenigd in de ASEAN, is inmiddels de belangrijkste handelspartner van China geworden en streeft zelfs de VS en Europa voorbij.

Door een directe waterweg te creëren kan China zijn exportmachine nog efficiënter laten draaien en de banden met buurlanden als Vietnam en Thailand aanhalen. Dit is cruciaal in een tijd waarin de handel met de Verenigde Staten onder druk staat door tarieven en politieke spanningen.

De export naar de VS daalde vorig jaar met 20 procent, terwijl de handel met Zuidoost-Azië juist met ruim 13 procent groeide. Het kanaal is dus niet alleen beton en water, het is een geopolitiek wapen.

Van binnenland naar zeehaven

Voor de stad Nanning is de impact enorm. De kans is groot dat je nog nooit van deze stad hebt gehoord, maar met 8,7 miljoen inwoners is het groter dan Londen of de hele Randstad bij elkaar.

De stad verandert in één klap van een geïsoleerde metropool in het binnenland naar een maritieme toegangspoort. Lokale functionarissen verwachten dat dit een enorme impuls zal geven aan de industriële ontwikkeling langs de waterweg. Fabrieken kunnen hun goederen nu direct op een schip laden en de wereldmarkt op sturen zonder dure tussenstops.

Het contrast met het Westen is pijnlijk. Terwijl Europa worstelt met de energietransitie en het moderniseren van verouderde infrastructuur investeert China miljarden in nieuwe harde infrastructuur die de economie voor de komende decennia veiligstelt.

Natuurlijk helpt het dat de Chinese overheid geen last heeft van inspraakavonden of boze bewoners. Als een dorp in de weg ligt wordt het gewoon van de kaart geveegd en verplaatst. Dat is de keerzijde van de medaille. Maar het laat wel zien dat als de politieke wil er is bergen letterlijk verzet kunnen worden.

Het Pinglu-kanaal is het eerste grote kanaal dat China in eeuwen heeft gegraven. Het laat zien dat als de politieke wil er is bergen letterlijk verzet kunnen worden. In Nederland mogen we hopen dat we tegen die tijd eindelijk eens besloten hebben waar de nieuwe hoogspanningsmast mag komen te staan.