Senioren volgen steeds vaker opfriscursus verkeersregels: rotondes en nieuwe borden zorgen voor verwarring

'Ik deed maar wat'

IIn Romilly-sur-Seine (Aube) kwamen vijftig senioren bij elkaar in de bioscoop voor een lesje theorie. De ster van de ochtend was Michel, een ex-vrachtwagenchauffeur die zijn rijbewijs in de jaren '80 haalde. "Toen waren er bijna geen rotondes," geeft hij toe aan de regionale zender France 3 Régions.

Zijn inmiddels overleden vrouw riep altijd: "Michel, c'est pas comme ça!" ("Michel, zo moet het niet!") als hij weer eens een rotonde opdook. "Ik nam ze altijd ruim, zoals met een vrachtwagen. En hij is niet de enige. Voor veel ouderen is het kiezen van de juiste baan en het gebruik van knipperlichten op een rotonde hogere wiskunde.

Borden die niemand kent (ook in Nederland)

Maar het gaat verder dan rotondes. Brigadier Cyril liet de zaal zweten met verkeersborden die in 1975 nog niet bestonden. Het blauwe bord met een grote voetganger, een fietser en een auto (B52P, oftewel: zone van samenkomst)? Geen idee.

"Sommige borden bestonden gewoon niet toen u examen deed," stelt de agent gerust. Maar het gevolg is wel dat opa en oma soms met 50 door een woonerf knallen omdat ze denken dat het een voorrangsweg is.

Ook in Nederland is het een doolhof geworden. Denk aan de matrixborden boven de snelweg: vroeger was dat een advies, sinds 2008 is het een harde limiet. Of de spitsstrook: mag je nou wel of niet over die doorgetrokken streep? En wat te denken van de invoering van 100 km/u overdag in 2020 (terwijl je 's avonds 130 mag, als je het juiste bord snapt)

Voor iemand die zijn rijbewijs haalde toen de gulden nog bestond, is dit hogere wiskunde. Het gevolg is dat opa en oma soms met 50 door een woonerf knallen (waar je sinds 2012 max 15 mag) of een militaire colonne doorsnijden omdat ze de vlaggen niet meer herkennen.

Dodelijke stiltes

Er is ook een serieuze kant. Ouderen horen en zien minder goed. En dat is levensgevaarlijk nu de wegen vol zijn met fluisterstille elektrische auto's en suizende steps. De cijfers liegen niet: in Frankrijk is 52 procent van de verkeersdoden onder voetgangers ouder dan 65 jaar.

Ook in Nederland slaat de twijfel toe

Niet alleen in Frankrijk, ook in Nederland worstelen senioren met het moderne verkeer. De wegen zijn drukker, de borden veranderen en die verdomde turborotondes zijn een puzzel op zich. Daarom biedt de ANWB speciale opfristrainingen aan.

In anderhalf uur tijd ga je met een rijcoach de weg op. Niet om opnieuw examen te doen (geen zorgen, ze pakken je rijbewijs niet af), maar om angsten te overwinnen. Durf je de snelweg niet meer op? Heb je moeite met parkeren of snap je de voorrangsregels niet meer? De coach helpt je weer zelfverzekerd achter het stuur te kruipen.

Het is geen schande. Zoals de Franse Michel al zei: "Toen ik mijn rijbewijs haalde, was alles anders." Een beetje bijscholing kan ervoor zorgen dat je niet die trage, onzekere bestuurder wordt waar iedereen zich aan ergert.

De conclusie, of je nu in Frankrijk of Nederland rijdt? Een opfriscursus is geen overbodige luxe. Want de regels van 1970 werken simpelweg niet meer in 2026.