Pavlov-reactie van de consument
De cijfers liegen niet. Volgens het Handelsblatt is de interesse in elektrische auto's in Duitsland vertienvoudigd (!) sinds de aankondiging van de nieuwe premie. Online platforms als Carwow en Meinauto.de zien hun servers roken.
Het is de klassieke sloopregeling-reflex: zodra de staat geld uitdeelt, wil iedereen ineens een nieuwe auto. De nieuwe Duitse regeling is ook niet misselijk: afhankelijk van je inkomen en het type auto kun je tot wel 6.000 euro vangen. Zelfs plug-in hybrides doen weer mee.
Het laat pijnlijk zien hoe prijsgevoelig de EV-transitie is. Haal de subsidie weg (zoals vorig jaar gebeurde) en de markt stort in elkaar. Breng hem terug, en het is weer feest.
De kleine lettertjes (en de chaos)
Maar juich niet te vroeg, want typisch Duits: het is weer ingewikkeld. Er heerst grote onzekerheid over private lease. Moet je die 6.000 euro eerst zelf voorschieten? En wat als de pot leeg is voordat je auto geleverd wordt? Want je mag pas aanvragen ná kentekenregistratie.
Gezien de levertijden van nieuwe auto's (maanden wachten is geen uitzondering), nemen veel Duitsers een gok. Ze bestellen nu in de hoop dat er straks nog geld is.
De autodealers (ZDK) smeken Berlijn om duidelijkheid, want niemand zit te wachten op een herhaling van het fiasco waarbij duizenden kopers achter het net visten toen de subsidiepot plotseling dichtging.
En wij?
Voor de Nederlandse autokoper is dit dubbel. Enerzijds zien we dat stimuleren werkt (of eigenlijk: noodzakelijk is). Anderzijds betekent een run op EV's in Duitsland dat de voorraden daar slinken, wat de import van jonge Duitse occasions naar Nederland lastiger of duurder kan maken.
Het Duitse experiment bevestigt wat we stiekem al wisten: de elektrische auto is nog lang geen 'zelfloper'. Zonder financieel infuus ligt de patiënt direct in coma. Maar met 6.000 euro aan 'vitamine S' (Subsidie) rent hij weer als een kievit.