Wie een Toyota AE86 zoekt, heeft grofweg twee opties: een compleet wrak kopen voor vijfduizend dollar of een klein fortuin neerleggen voor een net exemplaar. De prijzen schieten richting de 60.000 dollar, puur gedreven door nostalgie en de cultstatus van de Japanse driftauto, mede dankzij de anime Initial D. Maar er is nu een derde optie. In China is een fabriek opgestaan die de complete carrosserie van de AE86 heeft gekopieerd en te koop aanbiedt voor zo'n 10.000 dollar.
Het klinkt als een hoax, maar de Amerikanen van Big Time hebben daadwerkelijk de eerste geproduceerde shell in hun werkplaats staan. Om te testen of dit Chinese plaatwerk de naam Toyota waardig is, kochten ze ook een originele (maar rotte) AE86 donorauto voor 4000 dollar. Het plan was simpel: sloop de donor en schroef alle techniek, van motor tot ophanging, over op de nieuwe koets.
De pasvorm is een nachtmerrie
Al snel werd duidelijk dat het begrip kopie in China ruim wordt geïnterpreteerd. De carrosserie zat vol verrassingen die een normale monteur tot wanhoop zouden drijven. De lasnaden zagen eruit alsof ze haastig en onkundig waren gedaan, carrosseriedelen waren scheef en cruciale gaten voor de ophanging zaten op de verkeerde plek of ontbraken volledig. Bij het nameten bleek de ene A-stijl zelfs drie centimeter lager te zitten dan de andere.
Ook de motorkap zorgde voor hoofdbrekens. Omdat de nieuwe carrosserie geen slotvanger had en de bevestigingspunten niet overeenkwamen met de donoronderdelen, moesten de Amerikanen improviseren. Ze moesten boren, slijpen en buigen om de onderdelen van de echte Toyota op de nepper te krijgen.
Het meest bizarre was de ontdekking dat sommige delen van de Chinese koets waarschijnlijk afkomstig waren van een echte, gesloopte AE86. De achterbalken vertoonden sporen van uitgeboorde puntlassen en stickers die wezen op een eerder leven. Het lijkt erop dat de fabriek een Frankenstein-monster heeft gecreëerd van nieuw plaatwerk en gerecyclede delen.
Rijden met samengeknepen billen
Toch lukte het onmogelijke. Na dagen van frustratie, gevloek en creatief metaalwerk stond er een rijdende auto. De eerste meters waren spannend, maar verrassend genoeg voelde de auto solide aan. De motor liep, de versnellingsbak schakelde en de auto stuurde strakker dan het originele wrak. Het rammelen van de achterklep en de scheve naden namen ze op de koop toe.
Voor 10.000 dollar (plus importkosten) is het geen koopje en de kwaliteit is op zijn zachtst gezegd twijfelachtig. Je koopt in feite een bouwpakket waarvoor je zelf de handleiding moet schrijven en het gereedschap moet uitvinden.
Maar voor wie handig is en geen 60 mille wil stukslaan, is het een fascinerend alternatief. Het bewijst dat je met genoeg doorzettingsvermogen zelfs van een Chinese legpuzzel een werkende auto kunt maken. Zolang je maar niet te lang naar de lasnaden kijkt en niet bang bent voor een beetje rammelen.