Achtergrond

Vloot van honderd zelfrijdende elektrische monstertrucks in China neemt zwaar mijnwerk over

Terwijl Europa worstelt met de wetgeving rondom zelfrijdende personenauto's, laat China zien hoe de toekomst van autonoom transport er in de praktijk uitziet. In een onherbergzame mijn, waar de temperaturen dalen tot ver onder het vriespunt, wordt het zware werk volledig overgelaten aan kunstmatige intelligentie. Een vloot van honderd elektrische, zelfrijdende trucks bewijst dat de menselijke chauffeur in extreme omstandigheden overbodig is geworden.

Jesper Penninga
2 minuten
China
China vs Europa infrastructuur
Autonoom rijden
AI
Vloot van honderd zelfrijdende elektrische monstertrucks in China neemt zwaar mijnwerk over

De belofte van de zelfrijdende auto stuit op de openbare weg vaak op de onvoorspelbaarheid van menselijk gedrag. Maar in een afgesloten, gecontroleerde omgeving blijkt de technologie inmiddels akelig volwassen.

Een sprekend voorbeeld is te vinden in de Yimin-kolenmijn, in de autonome Chinese regio Binnen-Mongolië. Hier heeft het staatsenergiebedrijf China Huaneng, in samenwerking met techgigant Huawei, een vloot van honderd gigantische elektrische dumptrucks losgelaten. Het bijzondere: er zit geen enkele menselijke chauffeur achter het stuur.

Navigeren door sneeuwstormen en duisternis

De omstandigheden in de mijn behoren tot de zwaarste ter wereld. In de winter daalt de temperatuur tot minus veertig graden Celsius en het zicht wordt regelmatig belemmerd door dichte mist, sneeuw of zandstormen.

Voor een menselijke chauffeur is werken in deze omstandigheden niet alleen extreem zwaar, maar ook levensgevaarlijk. De autonome trucks, behorend tot de Huaneng Ruichi-vloot, trekken zich daar echter niets van aan.

Uitgerust met een arsenaal aan geavanceerde sensoren, hoge-resolutie camera's en een constant snel communicatienetwerk, navigeren ze feilloos door de duisternis en over modderige paden. Een overkoepelend softwaresysteem coördineert de hele vloot, zodat de trucks exact weten waar en wanneer ze moeten laden, lossen of uitwijken voor elkaar.

Negentig ton lading met vijftig kilometer per uur

De prestaties van de elektrische mastodonten zijn indrukwekkend. Ze kunnen per rit negentig ton aan rotsen en steenkool vervoeren en bereiken daarbij snelheden tot vijftig kilometer per uur.

Omdat ze geen pauze, slaap of koffie nodig hebben, draait de operatie dag en nacht door. Dit zorgt voor een constante, ongeëvenaarde stroom aan productie die met menselijke operatoren onmogelijk te evenaren is.

Bovendien stoten de volledig elektrische voertuigen, in tegenstelling tot hun ronkende diesel-voorgangers, lokaal geen schadelijke uitlaatgassen uit, wat de luchtkwaliteit in de mijn aanzienlijk verbetert.

Batterijwissel duurt slechts enkele minuten

Het grootste nadeel van elektrisch zwaar transport is normaal gesproken de lange laadtijd. Om te voorkomen dat de dure trucks urenlang stilstaan aan de stekker, maakt het project gebruik van een wisselstation.

Zodra de batterij leeg raakt, rijdt de truck zelfstandig naar een geautomatiseerd station. Daar wordt het enorme, lege accupakket in enkele minuten machinaal verwijderd en vervangen door een vol exemplaar. De truck kan direct weer aan het werk.

Het succes van deze honderd trucks is slechts het begin. De betrokken bedrijven hebben al aangekondigd de vloot in de Yimin-mijn de komende jaren uit te breiden naar driehonderd voertuigen.

Terwijl wij in Nederland discussiëren over wie er aansprakelijk is als een geassisteerde auto in de fout gaat, draait aan de andere kant van de wereld een complete industriële operatie al op de automatische piloot.