De Noorse tester Bjørn Nyland verkocht zijn Tesla Model 3 Performance uit 2019 zo ongeveer vijf jaar geleden. Toen stond de teller op 80.000 kilometer en noteerde hij na een uitgebreide testcyclus een acceptabele accudegradatie van iets meer dan 8 procent.
Onlangs kreeg hij de kans om de auto, nu met 182.000 kilometer ervaring, opnieuw door te meten met speciale diagnostische apparatuur via de OBD-poort. De uitslag op het scherm van zijn uitleesapparaat was ronduit verrassend. Het systeem gaf aan dat de accu een capaciteitsverlies van 20,8 procent had geleden ten opzichte van de nieuwstaat in 2019.
Behoedzaam laden verwart het batterijmanagementsysteem
Die forse terugval is extra opmerkelijk gezien de specifieke laadhistorie van de auto. Terwijl Nyland zelf de accu zwaar belastte met veelvuldig en agressief snelladen tijdens zijn eigenaarschap, bleek de tweede eigenaar uiterst voorzichtig met de auto om te gaan.
Uit de historische data bleek dat hij de auto voornamelijk thuis op wisselstroom laadde en strikt een laadlimiet van 80 procent hanteerde om de batterij te sparen. Nyland rekende daardoor op een gematigde degradatie van hooguit 12 procent voor een auto met deze kilometerstand.
De verklaring voor de afwijkende en sterk negatieve cijfers schuilt zeer waarschijnlijk in het batterijmanagementsysteem. Dit complexe stukje software schat continu in hoeveel bruikbare energie er nog in het accupakket zit opgeslagen.
Wanneer een auto maanden of jarenlang nooit tot de volle honderd procent wordt opgeladen of tot bijna nul procent wordt leeggereden, raakt het systeem zijn natuurlijke kalibratiepunten kwijt.
Het beheersysteem wordt dan extra voorzichtig en schat de maximale bruikbare capaciteit simpelweg lager in dan deze in werkelijkheid is, puur uit veiligheidsoverwegingen. Pas na een reeks gecontroleerde, diepe laad- en ontlaadcycli leert het systeem de werkelijke extremen van de batterij weer kennen en zal het berekende percentage naar verwachting gunstiger uitvallen.
Oude batterijtechniek kent andere slijtagepatronen
Dit specifieke exemplaar is bovendien uitgerust met de eerste generatie Panasonic batterijcellen, die bekendstonden om hun uitstekende snellaadprestaties maar ook om een iets grilliger degradatieverloop dan de latere batterijtypes.
Toch is de Tesla, zelfs als we uitgaan van het negatieve scenario waarbij de degradatie daadwerkelijk tegen de 21 procent aanloopt, verre van afgeschreven. De software geeft aan dat de auto nog zo ongeveer 58 kWh aan bruikbare accucapaciteit heeft, exclusief de onzichtbare buffer voor noodgevallen die de auto altijd aanhoudt.
Restcapaciteit ruim voldoende voor dagelijks gebruik
Volgens de berekeningen van de tester is die resterende capaciteit nog altijd goed voor een reële actieradius van rond de 400 kilometer tijdens gunstige zomermaanden. In de strenge winter en met de oudere, inefficiënte kachel in dit specifieke 2019-model neemt dat bereik weliswaar flink af, maar voor een zeven jaar oude elektrische performance-auto met bijna twee ton op de klok is dat een prima getal voor dagelijks gebruik.
Het experiment toont overduidelijk aan dat de data op een testscherm niet altijd het volledige verhaal vertelt en dat een tweedehands elektrische auto met een ogenschijnlijk versleten batterij nog probleemloos en betrouwbaar ingezet kan worden voor de volgende eigenaar.