Terwijl de discussie over de veiligheid van autonome voertuigen voortduurt, bouwt Waymo, een zusterbedrijf van Google, in de Verenigde Staten gestaag aan een imperium. Het bedrijf exploiteert momenteel al volledig zelfrijdende taxi's in tien Amerikaanse steden en heeft aangekondigd in september 2026 de oversteek naar Europa te maken met een lancering in Londen.
De auto's rijden indrukwekkend soepel en veilig zonder bestuurder door de drukste steden. Maar de techniek stuit op een even onverwachte als knullige barrière: de vergeetachtige passagier.
De high-tech taxi verlamd door een open portier
Zodra een rit is beëindigd en een klant uitstapt, vertrouwt de auto erop dat de passagier de deur achter zich dichttrekt. Gebeurt dat niet, dan ontstaat er een impasse. Een Waymo-taxi mag en kan om veiligheidsredenen simpelweg niet gaan rijden met een open portier.
Omdat de huidige voertuigen niet zijn uitgerust met motoren die de deuren zelfstandig in het slot kunnen trekken, verandert het voertuig direct van een autonoom wonder in een peperdure, stalen hindernis midden op straat. De taxi blijft wachten op een commando dat niet komt, totdat een menselijke hand ingrijpt.
Freelancers verdienen 24 dollar voor twee seconden werk
Om dit probleem op te lossen zonder eigen personeel de hele stad door te sturen, maakt Waymo in Amerika slim gebruik van de gig-economie. Mensen die voor platforms als DoorDash werken en hun diensten aanbieden, krijgen pushberichten op hun telefoon met een specifieke opdracht: zoek de geblokkeerde Waymo-taxi en doe de deur dicht.
Volgens documenten die online circuleren, krijgen deze freelancers in steden als Los Angeles en Atlanta aanzienlijke vergoedingen voor deze simpele taak. Waar het basistarief begint bij ruim zes dollar, kan de beloning door bonussen oplopen tot wel 24 dollar per klusje. Omgerekend naar een uurloon is dat een krankzinnig bedrag voor een armbeweging die letterlijk twee seconden duurt.
De grens van automatisering
Een woordvoerster van Waymo geeft aan dat het probleem niet dagelijks voorkomt en dat het bedrijf inzet op het beter instrueren van passagiers. Toch toont dit specifieke probleem feilloos aan waar de limieten van de huidige autonome revolutie liggen.
Techbedrijven kunnen miljarden investeren in LiDAR-scanners, dubbele computersystemen en neurale netwerken om elke denkbare verkeerssituatie te voorspellen, maar ze zijn nog altijd afhankelijk van de simpele medewerking van de mens. De toekomst van het vervoer komt naar verwachting snel dichterbij, maar kan voorlopig nog niet zonder een handmatige zetje op het juiste moment.