Brit rijdt in drie dagen van Engeland naar Zuid-Turkije voor tandartsbezoek

De aanleiding voor de rit is even praktisch als bizar. De man had een afspraak bij een Turkse tandarts en weigerde het vliegtuig te pakken. Zijn wapen naar keuze was een Volvo C30 diesel met ruim 240.000 kilometer op de klok en een permanent brandend storingslampje op het dashboard. Ondanks deze overduidelijke gebreken begon hij vol gas aan een ware marathon door Europa.

Eerste etappe in één ruk naar Slovenië

De start in Engeland verliep stroef. Nadat hij door files op de rondweg van Londen zijn ferry naar Frankrijk miste, besloot hij om de verloren tijd in één lange sessie goed te maken. Vanaf de aankomst in Calais stuurde hij de kleine Zweedse hatchback zonder te overnachten dwars door Frankrijk, België, Duitsland en Oostenrijk.

Zijn enige grote oponthoud in Duitsland was de politie, die hem zonder aanwijsbare reden tot twee keer toe van de snelweg haalde voor een grondige papiercontrole. Toch bereikte hij na een rit van bijna twaalfhonderd kilometer zonder noemenswaardige pauze zijn eerste rustpunt in het Sloveense Bled. Een prestatie die de wettelijke rijtijden voor beroepschauffeurs ver overschrijdt.

Verzekeringsstress en problemen bij de pomp

Na een korte nachtrust volgde de echte uitdaging bij de grensovergangen in de Balkan. In de haast had hij per ongeluk een blikje brandstofadditieven in de vulhals van de tank gegooid, waardoor deze was verstopt. Hierdoor werd elke tankbeurt een tergend langzaam proces waarbij de diesel er druppelsgewijs in moest. Op de grens met Servië liep hij bovendien bijna vast omdat zijn verzekeringspapieren niet direct werden geaccepteerd.

De lange en vaak donkere snelwegen in Servië en Bulgarije werden veelal in de nacht gereden. Terwijl het dashboard snelheden van 140 kilometer per uur of meer aangaf, tikte de oude Volvo onverstoorbaar de kilometers weg, zonder oververhitting of olieverbruik te vertonen.

Aankomst bij de desolate Turkse grens

Het slotstuk was typerend voor de hele onderneming. Rond twee uur in de nacht arriveerde hij bij de uitgestorven grens tussen Griekenland en Turkije. Na een kleine discussie over het ontbreken van een originele groene kaart, mocht hij wonderwel toch passeren. Het was de kers op de taart voor een rit die hem in staat stelde om zijn hotel in Antalya te bellen met de mededeling dat hij een hele dag vroeger was dan gepland. In drie dagen tijd verslond hij de complete Europese kaart in een auto die velen als afgeschreven zouden beschouwen.