Nieuw Spaans wetsvoorstel moet hardrijders sneller als crimineel berechten

In de huidige Spaanse wet (Artikel 379 van het strafwetboek) beland je in de categorie 'crimineel' wanneer je de snelheidslimiet binnen de bebouwde kom met 60 km/u of meer overschrijdt, en op snelwegen of buitenwegen met 80 km/u of meer. Wie met deze snelheden wordt geflitst, begaat in Spanje een strafbaar feit en riskeert momenteel een gevangenisstraf van drie tot zes maanden, torenhoge inkomensafhankelijke boetes, taakstraffen of een rijontzegging van één tot vier jaar.

De heersende socialistische partij PSOE vindt deze marges na twintig jaar niet meer passen bij de huidige veiligheidseisen. Eind februari dienden ze daarom een wetsvoorstel in bij het Spaanse congres om de grens aanzienlijk te verlagen.

De nieuwe grenzen: 50 en 70 km/u te hard

Volgens het voorstel, dat mede is gebaseerd op visies van de DGT (het Spaanse equivalent van Rijkswaterstaat/CBR), worden de straffen zelf niet gewijzigd, maar de snelheidsmarges wel met 10 km/u naar beneden bijgesteld. Dat klinkt als een kleine aanpassing, maar de juridische impact voor hardrijders is fors.

In de praktijk betekent dit dat je straks strafrechtelijk wordt vervolgd als je binnen de stadsgrenzen 50 km/u of meer te hard rijdt (bijvoorbeeld 80 km/u op een weg waar je 30 mag). Buiten de bebouwde kom en op snelwegen word je voortaan vanaf een overschrijding van 70 km/u voor de rechter gesleept (bijvoorbeeld 190 km/u op een snelweg waar de limiet 120 is).

Stevige reacties uit de bevolking

De DGT stelt dat er in Spanje jaarlijks ongeveer 3,5 miljoen snelheidsboetes worden uitgeschreven, waarvan zo'n 450.000 resulteren in de aftrek van punten op het rijbewijs. Volgens het PSOE-voorstel leidt één procent extra snelheid tot een verhoging van vier procent op de kans op een dodelijk ongeval, wat de hardere aanpak rechtvaardigt.

Op nieuwssites zoals El Debate klinkt er in de reactiesecties echter stevige kritiek op dit soort maatregelen. Spanjaarden hekelen het feit dat er "miljoenen naar de staatskas vloeien door controles", maar dat er tegelijkertijd relatief weinig wordt uitgegeven aan het onderhoud van de infrastructuur.

Veel lezers pleiten er cynisch voor dat de overheid, in plaats van bestuurders te berechten, ook eens strafrechtelijke consequenties moet verbinden aan de levensgevaarlijke staat waarin bepaalde Spaanse wegen verkeren. Vooralsnog lijkt de DGT daar echter doof voor en is de koers ingezet op strenger straffen.