Omdat de fabriek in Molsheim weigert vervangende onderdelen te leveren aan het project, is het team aangewezen op onorthodoxe reparatiemethoden. De gebroken motorsteun aan de versnellingsbak, exact de reden waarom Bugatti de wagen financieel en technisch afschreef, is niet vervangen door een nieuw gefreesd exemplaar. In plaats daarvan is het gegoten aluminium door een lokale specialist gelast en versterkt met extra ribben. Een aanzienlijk risico, aangezien de krukassensensoren op deze steun op de millimeter nauwkeurig moeten staan om de ontsteking van de W16 te regelen.
Tijdens het opbouwen van de aandrijflijn deed Armstrong bovendien een ontdekking die zijn frustratie over de onderdelenprijzen van Bugatti voedt. De startmotor die verantwoordelijk is voor het aanslingeren van de 1.500 pk sterke W16-motor, blijkt exact hetzelfde onderdeelnummer te dragen als de startmotor van een reguliere Volkswagen Passat 1.9 TDI. Het illustreert waarom de Brit liever zelf sleutelt dan de fabrieksoffertes accepteert.
Titanium bout breekt in carbon monocoque
Het samenvoegen van de voor- en achterkant van de Chiron is een delicaat proces. Bugatti gebruikt hier in de fabriek gekalibreerde machines voor. Armstrong en zijn vader schoven de twee helften op assteunen in elkaar. De verbinding leunt op slechts veertien titanium bouten. Deze bouten zijn ontworpen om extreem bros te zijn. Bij een harde crash moeten ze afbreken, zodat de motor van de carbon monocoque scheidt en de inzittenden beschermd blijven.
Die brosheid bleek direct een probleem tijdens de montage. Bij het aandraaien op het vereiste moment van 70 Nm, brak een van de titanium bouten af en bleef vastzitten in de koolstofvezel tub. Na uren werk kreeg het team de afgebroken schroefdraad eruit. Het onderdeel werd vervolgens vervangen door een aftermarket titanium boutje van elf dollar.
Zelfbouw uitlaat levert teleurstelling op
Om de wederopbouw af te ronden, liet de eigenaar een speciale Valvetronic uitlaat ontwikkelen. Omdat het voertuig is bedoeld voor het circuit, werden de secundaire katalysatoren verwijderd voor een maximale luchtstroom. De hoop was dat de wagen hiermee het agressieve geluid van een atmosferische Lamborghini zou evenaren.
De realiteit bleek bij de eerste start een domper. Hoewel de motor direct aansloeg, omschreef het team het geluid als "twee aan elkaar geknoopte Volkswagen W8-motoren". De vier turbo's fungeren als natuurlijke dempers. Het systeem klinkt weliswaar zwaarder, maar het ontbeert de agressieve toon die je in dit segment verwacht.
Eerste start eindigt in een brandstoflek
Het moment van de waarheid leverde wel de ultieme overwinning op Rimac op: de auto start en schakelt vlekkeloos in zijn eerste versnelling. Het bewijst dat de software en hardware zich in de basis laten bedwingen in een normale werkplaats. Toch is het project nog niet veilig.
Direct na de succesvolle start klapte er een brandstofleiding onder druk los, waarna de brandstof over de hete motor spoot. Het team kon de motor ternauwernood uitzetten voordat de boel ontbrandde. Bovendien heeft de eigenaar na de oorspronkelijke crash minutenlang met de auto gereden zonder koelvloeistof. Of de waterpomp en de interne afdichtingen van de motor die rit hebben overleefd, moet blijken zodra het blok zijn bedrijfstemperatuur bereikt.