Duitse automobilisten negeren wegafsluiting en rijden 500 salamanders dood

Tussen de plaatsen Wachenheim en Lindenberg in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts verandert een lokale weg elk voorjaar in een brute dodemansweg voor amfibieën. Al meer dan twintig jaar geldt er op dit specifieke traject een strikt nachtelijk doorrijverbod in de maanden februari tot en met april. Zodra de schemering valt begint er een groot waarschuwingslicht te knipperen om bestuurders te wijzen op de afgesloten route. Deze maatregel is ingesteld om de trage dieren tijdens hun jaarlijkse trektocht te beschermen.

Toch blijkt een flink deel van de automobilisten totaal geen boodschap te hebben aan de knipperende lampen en de felrode verkeersborden. De legale en alternatieve route kost de bestuurders exact twaalf minuten extra reistijd. Die minieme vertraging is voor velen blijkbaar een onoverkomelijk obstakel. Ze negeren de blokkade volledig en sturen hun zware voertuigen rücksichtslos over het donkere asfalt waar honderden dieren zich op dat exacte moment bevinden.

De ecologische schade van deze gehaaste verkeershufters is werkelijk gigantisch. Vrijwilligers van lokale natuurbeschermingsorganisaties hebben in de afgelopen drie jaar vijfhonderd platgereden vuursalamanders van het ijskoude asfalt geschraapt.

Dit zijn uitsluitend zwangere vrouwtjes die de weg proberen over te steken om een nabijgelegen beek te bereiken. Aangezien elk vrouwtje gemiddeld dertig eitjes bij zich draagt hebben de overtreders effectief vijftienduizend ongeboren salamanders vernietigd. De daadwerkelijke slachtofferaantallen liggen hoogstwaarschijnlijk nog veel hoger.

Zwangere vrouwtjes sterven een gruwelijke dood

De opvallende vuursalamanders verplaatsen zich extreem langzaam over het vochtige wegdek. Dit maakt ze in de duisternis tot een volstrekt kansloos slachtoffer. Zelfs als een bestuurder de dieren niet direct raakt met de autobanden is het lot van de amfibieën vrijwel altijd bezegeld. De Duitse natuurkenners leggen uit dat de luchtdruk van een passerende personenauto al direct fataal is.

Wanneer een voertuig met een snelheid van meer dan dertig kilometer per uur langs een salamander raast ontstaat er een dodelijke zuigkracht. Deze abrupte en harde verplaatsing van lucht zorgt ervoor dat de ingewanden van de kleine diertjes letterlijk uit elkaar klappen.

Vrijwilligers vinden regelmatig dode exemplaren op de weg die uiterlijk volledig onbeschadigd lijken maar van binnen compleet zijn verwoest. Gewapend met dikke beschermende handschoenen proberen de natuurbeschermers de overlevende dieren veilig naar de overkant te dragen.

Automatische slagbomen als enige overgebleven redmiddel

De moedeloze natuurbeschermers zijn de aanhoudende slachtpartij inmiddels helemaal beu. Ze eisen dat de lokale overheid nu eindelijk keihard ingrijpt en de waarschuwingslichten vervangt door fysieke en onverwoestbare slagbomen.

Alternatieven zoals dierentunnels onder het asfalt boren zijn door de steile bermen ter plaatse simpelweg onmogelijk te realiseren. Een afgesloten slagboom is de enige overgebleven manier om de egoïstische automobilisten definitief de toegang tot het broedgebied te ontzeggen.

De lokale politiek weigert vooralsnog mee te werken en verschuilt zich achter het argument dat de weg open moet blijven voor hulpdiensten in noodsituaties. De vrijwilligers vegen dit zwakke excuus echter resoluut van de bestuurstafel.

Moderne ambulances en brandweerwagens zijn tegenwoordig standaard uitgerust met slimme zenders die dergelijke slagbomen geheel automatisch kunnen openen. Zolang de ambtenaren blijven treuzelen betalen de zeldzame vuursalamanders elke nacht de ultieme prijs voor twaalf minuten tijdwinst van een paar gehaaste automobilisten.