James May legt uit waarom hij een Tesla model 3 verkiest boven een Ferrari

Televisiemaker James May beschikt over een indrukwekkende verzameling exotische sportwagens waaronder een Ferrari en een Porsche 911. Toch kiest de voormalige presentator van Top Gear en The Grand Tour voor zijn dagelijkse ritten steevast voor een uiterst ingetogen blauwe Tesla Model 3 Highland.

In een video op zijn YouTube kanaal geeft hij een verrassend eerlijke en uitgebreide uitleg over deze opmerkelijke keuze. Hoewel de elektrische wagen volgens hem totaal geen emotie of mechanisch drama biedt blijkt het in de praktijk simpelweg het meest logische en comfortabele vervoermiddel te zijn voor zijn doordeweekse ritten.

Het einde van de luidruchtige sportwagen

De voornaamste reden om de stekkerauto te gebruiken is het enorme gebruiksgemak en de verfijnde stilte aan boord. May vertrekt voor zijn werk regelmatig rond 5 uur in de ochtend en waardeert het enorm dat de wagen fluisterstil en beleefd van de oprit rolt zonder de hele buurt wakker te maken.

Ook de immense en directe acceleratie is een gigantisch pluspunt voor de autoliefhebber. Hij benadrukt dat elektrische wagens deze extreme prestaties moeiteloos en zonder enig theatraal motorgeluid leveren.

Hierdoor verliest het agressieve en luidruchtige karakter van zijn peperdure Ferrari in het normale dagelijkse verkeer eigenlijk direct zijn bestaansrecht. Daarnaast is de mogelijkheid om de cabine op koude winterdagen via een applicatie voor te verwarmen een absoluut luxepunt dat hij niet meer wil missen.

Waardering voor handige snufjes en nostalgisch design

Naast de rust roemt de presentator ook diverse slimme ontwerpkeuzes in het interieur en exterieur. Het gigantische centrale beeldscherm is volgens hem een verademing voor de navigatie omdat de grote kaart veel beter leesbaar is voor oudere ogen.

Ook het glazen panoramadak en de draadloze telefoonladers vallen direct in de smaak. Opvallend genoeg haalt May ook een nostalgisch detail aan bij de neus van de auto. Het platte zilverkleurige Tesla logo doet hem namelijk sterk denken aan de badge op de oude Rover van zijn vader uit de jaren 70. Verder is de toevoeging van zowel een kofferbak achterin als een extra opbergruimte voorin een enorm praktisch voordeel dat hij vergelijkt met de indeling van een Porsche Boxster.

Zware frustratie over doorgeslagen minimalisme

Toch is de liefde voor de Tesla absoluut niet onvoorwaardelijk. May ergert zich groen en geel aan de doorgeslagen drang naar minimalisme waarbij vrijwel alle fysieke knoppen zijn weggelaten.

Hij noemt het levensgevaarlijk dat hij voor simpele handelingen zoals het openen van het dashboardkastje of het verstellen van de buitenspiegels diep in de digitale menuweergaven moet duiken. Ook het ontbreken van een traditionele richtingaanwijzer is hem een doorn in het oog.

Bestuurders moeten nu onhandige knopjes op het stuurwiel indrukken wat tijdens het rijden onnodig ingewikkeld blijkt te zijn. Verder oordeelt hij keihard over de automatische ruitenwissers en de adaptieve koplampen. Volgens hem zijn dit nutteloze innovaties bedacht door hippe programmeurs waar werkelijk niemand ooit om heeft gevraagd.

Geen steun voor Elon Musk en irritatie over saaie kleuren

Ondanks de vele praktische voordelen koestert de autojournalist absoluut geen warme gevoelens voor het imago van het Amerikaanse automerk. Hij krijgt vaak de kritiek dat hij met zijn aankoop de omstreden topman Elon Musk steunt maar May stelt stellig dat zijn waardering uitsluitend uitgaat naar de briljante ingenieurs achter de techniek.

Wel hekelt hij het uiterst deprimerende en veilige kleurenpalet van de autofabrikant. Volgens hem is de auto momenteel enkel leverbaar in saaie tinten zoals wit zwart donkerblauw rood en grijs terwijl hij veel liever een opvallende kleur zoals felgeel of limegroen had gezien.

Daarnaast uitte hij zware kritiek op de lange oplaadtijden in vergelijking met het tanken van fossiele brandstof. Hij klokte onlangs dat het voltanken van zijn Porsche inclusief afrekenen nog geen 4 minuten kostte.

Het snelladen van de Tesla vergt daarentegen zoveel tijd en planning dat hij het op zijn leeftijd als pure levensadministratie beschouwt. Toch neemt hij de elektrische auto wekelijks probleemloos mee naar zijn eigen café op 100 mijl afstand omdat er precies halverwege die specifieke route een geschikte snellader staat.