Achtergrond

Grote auto's en krappe parkeervakken: de dagelijkse strijd met auto-obesitas

Moderne auto's worden steeds groter en zwaarder, maar parkeervakken zijn in decennia niet meegegroeid. Deze botsing tussen groeiende voertuigen en verouderde regelgeving leidt tot steeds meer frustraties in parkeergarages.

Jesper Penninga
Grote auto's en krappe parkeervakken: de dagelijkse strijd met auto-obesitas

Het zal weinig bestuurders ontgaan zijn dat voertuigen op de weg de afgelopen jaren flink uit de kluiten zijn gewassen. Moderne personenauto's worden steeds groter, breder en zwaarder.

Deze opvallende trend wordt door mobiliteitsexperts ook wel auto-obesitas genoemd. Volgens berekeningen uit de sector groeien auto's gemiddeld met maar liefst 1 centimeter per 2 jaar. Het grote probleem is echter dat de infrastructuur niet meegroeit.

De parkeervakken in veel openbare garages hebben nog steeds exact dezelfde afmetingen als 40 jaar geleden, wat leidt tot grote problemen met de toegankelijkheid en het inparkeren.

Waarom onze auto's steeds zwaarder en breder worden

De verschuiving in het straatbeeld is duidelijk zichtbaar door de enorme toename van grote SUV's en cross-overs. Volgens experts uit de auto-industrie zijn deze volumineuze auto's om meerdere redenen in de mode geraakt.

Allereerst spelen de hoge instap, het gevoel van veiligheid en het algemene comfort een grote rol voor de consument. Daarnaast zijn de deuren en carrosserieën simpelweg dikker geworden door de verplichte integratie van nieuwe technologieën. Auto's zitten tegenwoordig vol met complexe sensoren, katalysatoren en verstevigingen om aan de strenge milieuwetgeving en veiligheidsnormen te kunnen voldoen.

Verouderde normen uit de jaren zeventig

Terwijl het wagenpark transformeert, leunen veel steden nog op zwaar verouderde bouwbesluiten. De wettelijke minimumeisen voor een parkeervak stammen in veel steden nog uit de late jaren zeventig.

In die tijd was een standaard parkeerplaats van 4,50 meter lang en 2,20 meter breed nog ruim voldoende voor een doorsnee gezinswagen. Projectontwikkelaars houden zich bij nieuwbouw nog vaak strak aan deze minimale afmetingen om kosten te besparen.

Bij het ontwerpen van een complex ligt de focus bovendien altijd op de woningen erboven. De steunpilaren worden geplaatst op basis van de appartementen, waardoor de indeling van de ondergrondse parkeergarage vaak een onhandig en krap restproduct is.

Garages leveren capaciteit in voor bredere plekken

Om gefrustreerde klanten en schade aan dure voertuigen te voorkomen, nemen sommige parkeerexploitanten inmiddels zelf het heft in handen. Diverse particuliere garages kiezen er vrijwillig voor om het totale aantal parkeerplaatsen flink te verminderen, zodat ze de overgebleven vakken kunnen verbreden.

Moderne parkeergarages worden nu steeds vaker ontworpen of omgebouwd met plekken die een comfortabele breedte van 2,40 tot 2,50 meter aantikken. Deze broodnodige extra centimeters zorgen voor een aanzienlijk betere wendbaarheid en een veel prettigere parkeerervaring voor bestuurders van moderne bolides.