Voor Daniel Guichard (77) is de tijd van sjouwen met gitaarkoffers en kostuums tussen auto’s, loges en anonieme hotelkamers definitief voorbij. De zanger vertelt in een interview met het Franse Caradisiac dat hij zijn tournee-leven heeft getransformeerd tot een eeuwig 'thuis'. Door simpelweg zijn huis op wielen mee te nemen, hoeft hij nooit meer ergens in te checken. "Geen loges meer, geen hotels; ik ben thuis waar ik ook ben," aldus de nuchtere chansonnier.
Een zwaargewicht van 5,5 ton
Guichard is inmiddels toe aan zijn derde rijdende woning. Zijn huidige slagschip is een indrukwekkende integraalcamper van het merk Niesmann + Bischoff. Met een gewicht van 5,5 ton is dit geen voertuig voor de gemiddelde vakantieganger. Normaal gesproken heb je voor een dergelijk gevaarte een groot rijbewijs (C) nodig, maar de zanger profiteert van een Franse maas in de wet. Omdat hij zijn rijbewijs B vóór 1976 haalde, mag hij dit 'zwaargewicht' gewoon besturen.
Sinds de aanschaf vlak voor de coronacrisis heeft hij al meer dan 90.000 kilometer op de teller gezet. Zijn enige spijtoptie? Dat zijn vrouw het stuur niet mag overnemen. Hoewel ze in hun vorige, lichtere camper (een Rapido) graag manoeuvreerde, is dit bakbeest voor haar officieel verboden terrein.
Parkeren tussen de vrachtwagens
Hoewel een camper van dit formaat volgens Guichard "makkelijk, maar vooral heel erg groot" is om te besturen, heeft hij zelden parkeerproblemen. Bij de concertzalen waar hij optreedt, is de laad- en loszone doorgaans berekend op grote vrachtwagens met podiummateriaal. De zanger parkeert zijn luxe integraal simpelweg naast de truck die zijn eigen apparatuur vervoert. Wanneer hij in Parijs optreedt, wijkt hij uit naar de bekende camping in het Bois de Boulogne.
Strijd tegen de milieuzones
Zijn leven op de weg heeft Guichard ook activistisch gemaakt. Hij volgt de zorgen van de gemiddelde automobilist op de voet en spreekt zich fel uit tegen de invoering van strenge milieuzones (ZFE) in Franse steden. Hij ziet de beperkingen voor oudere voertuigen als een aanval op de minder bedeelden, die hij liefkozend 'les gueux' (de verschoppelingen) noemt. "Het lijkt nu iets beter te gaan omdat politici inbinden, maar voor hoe lang?" vraagt hij zich af.
Tussen de bedrijven door geniet de zanger van het uitzicht en de vrijheid, al moet hij af en toe op zijn tellers letten. Zijn vrouw, die als bijrijder fungeert, fluit hem naar eigen zeggen direct terug zodra hij de snelheidslimiet iets te enthousiast overschrijdt.