Solid-state accu’s in 2026: wie levert de wonderbatterij écht, en wie test nog vooral?

Wie het autonieuws volgt, ziet de term 'solid-state' wekelijks voorbijkomen. Het is een grote technologische belofte: door de vloeibare elektrolyt in een batterij te vervangen door een vaste stof, kun je meer energie opslaan in een kleiner en lichter pakket. Toch koop je bij de lokale dealer nog niet zomaar een auto met deze accu. Dat is geen gebrek aan innovatie, maar een teken van een uiterst complexe technologische transitie.

Om de huidige markt te begrijpen, moeten we de grote claims even ontleden. De ontwikkeling is in 2026 namelijk grofweg op te delen in drie lagen. De ultieme stip op de horizon is de échte all-solid-state batterij, met uitsluitend vaste materialen. Een pragmatische tussenstap is de semi-solid-state batterij, die een gelachtige of gedeeltelijk vaste elektrolyt gebruikt. Deze biedt nu al voordelen en is makkelijker op schaal te produceren. Tot slot is er de traditionele lithium-ion accu, die de technologische strijd niet opgeeft en razendsnel goedkoper en lichter wordt.

De koplopers: tastbare techniek op de weg

Kijken we naar de merken die de theorie al hebben omgezet in praktijk, dan vallen vooral de Chinese fabrikanten op. Zij zetten in op de semi-solid-state accu als slimme overgangstechnologie. Nio was een van de eerste merken die een 150 kWh semi-solid-state accupakket in productie bracht, al meldde Electrive later dat die optie vanwege beperkte vraag weer werd teruggeschroefd.

Ook MG maakt concrete stappen met de officiële aankondiging van hun SolidCore batterijtechnologie, die eind 2026 in Europa moet arriveren. Met de Lightyear-uitvoering van de L6 bewijst IM Motors tevens dat deze tussenstap productierijp is voor het premium segment. Zelfs bij niche-spelers zien we interessante ontwikkelingen: zo experimenteert Karma met de Kaveya en claimt motorfietsfabrikant Verge al solid-state techniek toe te passen.

Het westerse traject: testen, valideren en perfectioneren

Waar Azië de markt opzoekt met de tussenstap, kiezen Europese en Amerikaanse giganten voor een andere, grondige route. Zij werken nauw samen met gespecialiseerde techbedrijven om de pure all-solid-state techniek te perfectioneren in hun topmodellen. Deze auto's kun je in 2026 nog niet kopen, maar de techniek draait al wel testkilometers:

• BMW & Solid Power: De geavanceerde cellen van partner Solid Power worden momenteel intensief beproefd in speciale testvoertuigen op basis van de luxueuze i7.
• Mercedes-Benz & Factorial: Vorig jaar deed Mercedes al uitgebreide en succesvolle praktijktests met solid-state cellen in aangepaste versies van de EQS.
• Stellantis: Stellantis wil in 2026 een demonstratievloot van Dodge Charger Daytona’s inzetten om de gloednieuwe accu's in de praktijk te ervaren.
• Volkswagen & QuantumScape: Via hun eigen batterijbedrijf PowerCo werken de Duitsers innig samen met partner QuantumScape aan de daadwerkelijke opschaling van revolutionaire solid-state cellen.

De Japanse visie: het meesterplan voor de komende jaren

En dan zijn er nog de Japanse grootmachten, die de solid-state technologie grotendeels in eigen huis ontwikkelen. Zij houden de kaarten nog even tegen de borst, maar werken aan ambitieuze tijdslijnen.

Toyota richt zijn pijlen op een commerciële doorbraak in 2027 of 2028. Een strategische hint vanuit Toyota is dat we deze accu's misschien wel als eerste in hun hybride-modellen gaan zien, in plaats van in pure EV's. Zo kan het merk de efficiëntie van hybrides verder vergroten in een markt die niet overal klaar is voor volledige elektrificatie. Ook Nissan (met een werkende pilotlijn) en Honda (met een eigen demonstratielijn) mikken op de late jaren twintig om de technologie uit te rollen.

De komst van de solid-state accu is dus geen plotse oerknal, maar een geleidelijke en veelzijdige evolutie. Terwijl de huidige lithium-ion accu's indrukwekkend blijven presteren, openen de semi-solid-state accu's nu al de deuren naar nieuwe mogelijkheden. De technologie schuift zichtbaar op, maar de echte doorbraak naar volumemodellen moet nog altijd worden bewezen.