Waarom de camper in Nederland zo hard groeit en tegelijk twee generaties aanspreekt

Wie het nieuws volgt, krijgt al snel het idee dat de Nederlandse snelwegen tegenwoordig gedomineerd worden door jonge digital nomads in een omgebouwde bestelbus. Toch is dat slechts een klein deel van het eerlijke verhaal. De camper is inderdaad aan een stevige opmars bezig. Tussen 2010 en 2023 steeg het aantal campers in Nederland met 170 procent, terwijl de caravan in diezelfde periode 11 procent moest inleveren.

Eind november 2024 werd de grens van 200.000 Nederlandse campers doorbroken, en op 1 september 2025 stond de teller volgens brancheorganisaties BOVAG en KCI alweer op 208.374 stuks. Overigens blijft de caravan met ruim 425.000 registraties nog altijd veruit de baas, maar de groeirichting is overduidelijk. Die groei komt voor een aanzienlijk deel uit het buitenland en de werkplaats: in 2023 werden er ruim 8.130 campers geïmporteerd en nog eens 3.716 voertuigen tot camper omgebouwd.

De hippe jongere versus de praktische senior

Wat de campermarkt redactioneel zo fascinerend maakt, is dat één voertuig tegelijkertijd twee totaal verschillende generaties bedient. Aan de ene kant zie je een enorme procentuele inhaalslag onder jongeren. Tussen 2020 en 2023 steeg het camperbezit onder 25-jarigen met maar liefst 105 procent, en bij 26 tot 35-jarigen met 70 procent. Voor hen is de camper een ultiem lifestyleproduct dat staat voor flexibiliteit, autonomie en visueel aantrekkelijke vrijheid.

Maar de keiharde ruggengraat van de markt bestaat nog altijd uit ouderen. Voor hen draait het niet om hippe Instagramplaatjes, maar om comfort en gebruiksgemak. Een camper hoef je niet aan te koppelen, is makkelijker te manoeuvreren dan een auto met caravan en is sneller reisklaar. In een land waar het aandeel 65-plussers inmiddels groter is dan de groep jongeren tot 20 jaar, is dat koopkrachtige oudere publiek de belangrijkste motor achter de aanhoudende marktgroei.

De elektrische auto als meespelende factor

Naast demografie speelt er nog een mobiliteitsfactor mee: de elektrificatie van het wagenpark. Een zware caravan achter een elektrische auto trekken, is in de praktijk nog vaak een compromis. Het vreet actieradius en niet elke EV is überhaupt gehomologeerd voor een flink trekgewicht. Voor sommige reizigers kan een camper daardoor logischer gaan voelen dan een caravan achter een EV.

Daarnaast beweegt ook de wetgeving voorzichtig mee met alternatieve aandrijflijnen. Sinds 1 juli 2025 mag je in Nederland onder bepaalde voorwaarden met een regulier B-rijbewijs een kampeerauto tot 4.250 kilo besturen. De spelregels zijn wel strikt: het voertuig mag niet volledig op benzine of diesel rijden, je moet het rijbewijs minimaal twee jaar bezitten, en de regeling geldt alleen zolang je binnen Nederland blijft en zonder aanhanger rijdt.

Fiscale tegenwind tempert de vraag (nog) niet

Toch is het niet alleen maar meewind in camperland. Er is inmiddels een keiharde fiscale rem op de markt gezet. Waar campereigenaren jarenlang profiteerden van het aantrekkelijke kwarttarief in de motorrijtuigenbelasting (MRB), is dat per 1 januari 2026 definitief verhoogd naar een halftarief. Je betaalt nu dus 50 procent van het reguliere personenautotarief.

Zulke maatregelen zouden een trend normaal gesproken kunnen afremmen. Het opvallende is echter dat de markt vooralsnog niet instort. Volgens cijfers van BOVAG trok de verkoop van gebruikte kampeermiddelen in januari 2026 gewoon weer aan. Het suggereert dat de camper in Nederland veel meer is geworden dan een tijdelijke hype. Het is een volwassen mobiliteitsoplossing die stevig genoeg verankerd is om ook de nodige belastingverhogingen te doorstaan.