Waarom Mercedes pijnlijk de stekker uit hun allerbeste model ooit trok

De wereld van de gefortuneerde autoliefhebber is doordrenkt met peperdure statussymbolen. Wie in de markt is voor een luxueuze kilometervreter kijkt doorgaans blindelings naar een opzichtige Bentley Continental of een kwetsbare Aston Martin.

Jarenlang bezat Mercedes echter een absolute sluiproute in dit prestigieuze klassement. De kolossale S-Klasse Coupé was zonder twijfel de best gebouwde en meest doordachte wagen die de Duitse grootmacht ooit aan het asfalt toevertrouwde.

De ingenieurs in Stuttgart gebruikten deze specifieke modellijn decennialang als de ultieme glazen bol voor de auto industrie. Werkelijk elke grote technologische doorbraak op het gebied van veiligheid en comfort debuteerde in dit exclusieve vlaggenschip.

Wie in de jaren tachtig of negentig een nieuwe SEC of CL kocht, reed letterlijk in de geavanceerde techniek die de rest van de wereld pas tien jaar later zou krijgen. Systemen als het levensreddende ESP of de allereerste airbags vonden hun oorsprong in deze elitaire bloedlijn.

Het absolute hoogtepunt van deze meedogenloze overengineering was de laatste generatie die onder de interne code C217 door het leven ging. Dit model was bij introductie officieel de stilste productieauto ter wereld dankzij absurd dik isolatieglas en extreme aerodynamica.

Het fraaie ontwerp kenmerkte zich bovendien door de afwezigheid van een middenstijl, wat de gigantische wagen met geopende zijramen een onovertroffen en klassieke elegantie gaf.

Vliegend tapijt zonder sportieve pretenties

Wat deze gigantische coupé zo fenomenaal en uniek maakte in de moordende autowereld was de volstrekte afwezigheid van knetterharde sportieve pretenties. Waar concurrerende merken hun zware Grand Tourers krampachtig voorzagen van spijkerharde ophangingen en nerveuze stuurinrichtingen, omarmde Mercedes ongegeneerd het pure comfort. De wagen was ontworpen met één glashelder en uiterst zacht doel voor ogen.

Het geavanceerde luchtveringssysteem functioneerde letterlijk als een digitaal vliegend tapijt. Slimme camera's scanden continu het asfalt voor de auto en lieten de schokdempers direct anticiperen op naderende oneffenheden in de weg.

Het unieke Curve Tilting systeem liet de loodzware koets bovendien subtiel in de bochten leunen als een motorrijder om de centrifugaalrachten voor de inzittenden volledig te neutraliseren. Kopers met te veel geld konden de koplampen desgewenst zelfs laten voorzien van 47 fonkelende Swarovski kristallen voor de ultieme visuele weelde.

De definitieve moord op een meesterwerk

Ondanks deze absolute mechanische perfectie en de ongekende luxe besloot de directie van Mercedes in tweeduizendéénentwintig de stekker genadeloos uit het peperdure project te trekken. De huidige generatie S-Klasse moet het voor het eerst in decennia zonder een statige tweedeurs variant doen. De pijnlijke en harde waarheid is dat de vermogende koper in het absolute topsegment de klassieke coupé massaal links liet liggen.

De rijke autokoper verlegde zijn aandacht wereldwijd massaal naar de oprukkende en lompe luxe SUV, zoals de Range Rover of de eigen Mercedes GLS. Daarnaast dwingt de peperdure en verplichte transitie naar elektrisch rijden de fabrikant tot harde keuzes.

Om de miljardeninvesteringen in nieuwe stekkerauto's te kunnen bekostigen, saneert Mercedes momenteel alle complexe en laagvolume nichemodellen uit het aanbod. De rol van vlaggenschip zonder dak is intern bovendien doorgeschoven naar de nieuwe AMG SL Roadster.

Voor de ware autoliefhebber vormt dit uitgestorven ras momenteel dan ook de ultieme occasion. U koopt de beste en veruit meest comfortabele Mercedes ooit gemaakt tegenwoordig op de tweedehandsmarkt voor de prijs van een schaars uitgeruste en futloze middenklasser. Wie vandaag de dag instapt in een perfect onderhouden S-Klasse Coupé begrijpt direct waarom dit model de absolute koning van de Autobahn was.