Achtergrond

Hoe Rimac en Red Bull samenwerkten om een vliegtuig blind op een rijdende trein te landen

Een stuntpiloot besloot de meest bizarre en gevaarlijke luchtvaartprimeur ooit uit te voeren. Om deze onmogelijke manoeuvre veilig te oefenen, schoot een Kroatische hypercar met 140 kilometer per uur achteruit over de landingsbaan.

Jesper Penninga Leestijd 2 minuten
Rimac
Hoe Rimac en Red Bull samenwerkten om een vliegtuig blind op een rijdende trein te landen

De marketingafdeling van Red Bull is wereldwijd berucht om het bedenken van spectaculaire en levensgevaarlijke waanzin. Stuntpiloot Dario Costa vestigde eerder al een bizar wereldrecord door met zijn wendbare sportvliegtuig snoeihard door twee smalle autotunnels in Istanbul te vliegen. Dit jaar besloot de Italiaan de lat nog een flink stuk hoger te leggen. Zijn nieuwe en ogenschijnlijk onmogelijke missie was het succesvol landen en direct weer opstijgen vanaf het dak van een rijdende vrachttrein.

Het plan klinkt op papier als een simpele wiskundige rekensom. De piloot moest zijn kruissnelheid drastisch verlagen naar de exacte snelheid van de rijdende trein. Het immense probleem in de praktijk schuilde echter in het absolute gebrek aan zicht en de gigantische aerodynamische chaos. Door de steile aanloophoek van het vliegtuig verdween het krappe landingsdek op de negende wagon in de laatste en meest cruciale seconden volledig uit het gezicht van de piloot. Hij moest de kist blind op het stalen dak parkeren, dwars door de extreme en onvoorspelbare turbulentie van de rijdende wagons.

Een elektrische hypercar als rijdende windtunnel

Het langdurig oefenen met een daadwerkelijke vrachttrein was logistiek en financieel simpelweg onhaalbaar. Costa had een betrouwbaar en snel voertuig nodig dat exact dezelfde vuile windstromen kon simuleren. De Italiaan belde hiervoor met Mate Rimac, de excentrieke oprichter van het gelijknamige Kroatische automerk. Rimac is de bouwer van de volstrekt krankzinnige Nevera R. Deze elektrische hypercar beschikt over ruim 2100 pk en staat in de recordboeken als de snelste achteruitrijdende productieauto ter wereld.

De ingenieurs in Kroatië grepen de absurde uitdaging met beide handen aan. Hoofdtestrijder Miroslav Zrnčević nam plaats achter het stuur van de peperdure Nevera R op een afgesloten landingsbaan in Pula. De opdracht vereiste absolute en ijzingwekkende precisie van de chauffeur. Hij moest de hypercar in zijn achteruitrijversnelling fixeren op exact 140 kilometer per uur. Tegelijkertijd fungeerde de massieve opstaande achtervleugel van de sportwagen als een perfecte windblokkade om de verwoestende turbulentie van een rijdende vrachttrein tot in het kleinste detail na te bootsen.

Gegoten in een stoel van Kevlar

Terwijl de Rimac feilloos en in een strakke rechte lijn achteruit over het asfalt denderde, kon Costa zijn vliegtuig veilig in de chaotische slipstream positioneren. Tijdens deze intensieve testsessies ontdekten de Kroatische ingenieurs direct een volgend en levensgevaarlijk obstakel. De standaard stoel in het stuntvliegtuig was niet meer dan een simpel bekleed bankje. Hierdoor schoof het lichaam van de piloot te veel heen en weer tijdens de zware turbulentie, waardoor hij de subtiele bewegingen van het vliegtuig veel te laat registreerde.

De oplossing kwam wederom direct uit de koker van de auto industrie. Het team scande het lichaam van de Italiaanse piloot volledig in 3D en freesde een op maat gemaakte kuipstoel uit oersterk Kevlar. Deze agressieve Formule 1 zithouding zoog de piloot muurvast in de cockpit. Hierdoor smolt hij mechanisch samen met het vliegtuig en voelde hij elke millimeter aan veranderende winddruk direct in zijn wervelkolom. De peperdure en nauwkeurige voorbereiding met de elektrische hypercar bleek uiteindelijk het absolute fundament voor het succes. Costa parkeerde zijn kist in februari feilloos op de rijdende trein in Turkije en schreef daarmee opnieuw een spectaculair stukje luchtvaartgeschiedenis.