Vrouw van 25 moet liefst vier jaar de gevangenis in na opmerkelijke vondst op haar eigen telefoon

Wie overweegt om met de auto naar of door Zwitserland te rijden, doet er verstandig aan om de snelheidsmeter scherp in de gaten te houden. Waar een zware voet in Nederland vaak eindigt met een vervelende en dure acceptgiro van het CJIB, benadert de Zwitserse overheid serieuze snelheidsovertredingen wezenlijk anders. Extreem hard rijden wordt daar niet gezien als een simpele verkeersovertreding, maar mondt al snel uit in een ernstige strafzaak waarbij een gevangenisstraf tot de mogelijkheden behoort. Een recente rechtszaak tegen een 25-jarige bestuurster laat zien hoe verstrekkend de gevolgen hiervan in de praktijk kunnen uitpakken.

De jonge vrouw uit het kanton Glarus kreeg van het hoogste Zwitserse gerechtshof, het Bundesgericht, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vier jaar opgelegd. Volgens Zwitserse media en verkeersrechtadvocaten gaat het vermoedelijk om een van de hoogste straffen ooit voor een puur snelheidsdelict zonder dodelijke afloop. Het opvallende vonnis viel overigens niet na een reguliere flitsfoto. De vrouw liep tegen de lamp nadat de politie tijdens een ander onderzoek op haar mobiele telefoon stuitte. Het toestel stond vol met zelfgemaakte videobeelden waarop ze zichtbaar en veelvuldig met extreme snelheden de Zwitserse wegen onveilig maakte.

Een aaneenschakeling van extreme snelheden

De rechters tilden bijzonder zwaar aan het dossier omdat er sprake was van een hardnekkig patroon. In 2021 legde de bestuurster acht zware overtredingen vast, waarvan er maar liefst vijf voldeden aan de allerstrengste juridische criteria. Het absolute dieptepunt vond plaats in juni op de snelweg A3. De vrouw filmde zichzelf terwijl ze met minimaal 238 kilometer per uur door de duisternis raasde, op een stuk waar maximaal 120 kilometer per uur was toegestaan. Volgens de rechterlijke analyse reed ze hierbij zeker 25 seconden lang boven de 200 kilometer per uur en haalde ze bovendien twee andere voertuigen in.

Deze ene nachtelijke rit was op zichzelf al goed voor een hypothetische straf van 26 maanden, maar de rest van haar videocollectie werkte fors strafverzwarend. Het dossier toonde meerdere ritten met snelheden boven de 200 kilometer per uur. Zelfs onder de officiële Zwitserse bovengrens voor de allerzwaarste overtredingen reed ze met 87 kilometer per uur over een stuwdam waar slechts 40 was toegestaan. De rechtbank hield bij dit specifieke incident extra rekening met de winterse omstandigheden, temperaturen rond het vriespunt en mogelijke gladheid op het asfalt.

De keiharde grens voor de snelheidsduivel

De Zwitserse wetgever hanteert een heldere definitie om hardrijders strafrechtelijk te vervolgen voor een zogenaamd Raserdelict. Je valt in deze zware strafrechtelijke categorie wanneer je de limiet in een 30-zone met meer dan 40 kilometer per uur overschrijdt, of meer dan 50 te hard rijdt in een 50-zone. Bij een limiet van 80 ligt de grens op 60 kilometer per uur te hard, en op wegen boven de 80, inclusief de snelweg, ben je officieel in overtreding als je de meter 80 kilometer per uur voorbij de limiet drukt. Vanaf dat specifieke moment is er geen sprake meer van een reguliere boete, maar start er een ernstige strafzaak waarbij een vrijheidsstraf, een hoge geldstraf en het langdurig verlies van de rijbevoegdheid nadrukkelijk op tafel liggen.

De verdediging van de jonge vrouw, die aangaf in een emotioneel zware periode te zitten na een relatiebreuk, werd door de rechtbank niet overtuigend bevonden. Dat ze tijdens de looptijd van het strafproces opnieuw de fout in ging met een snelheidsovertreding, het negeren van een stopbord en een ongeval door onvoldoende afstand, werkte extra belastend. Voor Nederlandse vakantiegangers en doorrijders vormt deze extreme zaak een heldere waarschuwing. In Zwitserland kan extreem hard rijden veel sneller uitlopen op strafrechtelijke gevolgen dan veel buitenlandse automobilisten denken.