Het klinkt voor velen als de ultieme ontsnapping aan de ratrace. De 35-jarige fysiotherapeut had een stabiele carrière en een comfortabele woning, maar de drang naar een simpelere levensstijl kreeg de overhand. Volgens de regionale krant Le Dauphiné, die de man onlangs interviewde, is de roulotte voor Thomas een zeer bewuste keuze. Hij woont er niet uit pure financiële noodzaak. Het oorspronkelijke probleem was dat zijn roulotte op landbouwgrond stond, waarna hij moest vertrekken en een oproep deed aan Savooise burgemeesters om mee te denken over een oplossing.
Zijn twee kinderen van vier en acht jaar oud zijn drie dagen per week bij hem, vergezeld door de gezinshond. Voor hen vormt de minuscule houten wagen vooral de basis: de plek om te koken, zich te wassen, te eten en te slapen. Het daadwerkelijke leven speelt zich voor een groot deel buiten af.
De roulotte was niet het probleem, de ondergrond wel
De overgang van een ruime woning naar een piepkleine leefomgeving bleek voor Thomas opvallend logisch. De ware beproeving begon pas toen de overheid zich meldde op het privéterrein waar hij zijn onderkomen had gestald. Hoewel hij akkoord had van de grondeigenaar, was de bestemming van de desbetreffende kavel officieel landbouwgrond.
In Frankrijk gelden daar strikte regels voor. Een caravan mag bijvoorbeeld minder dan drie maanden per jaar in een tuin staan zonder stedenbouwkundige vergunning, maar mag dan niet worden gebruikt als woning of bijgebouw; langer verblijf vraagt om een voorafgaande melding bij de gemeente. Net als in Nederland draait het uiteindelijk om bestemming, toestemming en gemeentelijke regels. Het lokale bestuur greep in en Thomas moest half april met zijn wagen vertrekken.
Hij is inmiddels tijdelijk uitgeweken naar een naburige gemeente, maar zoekt nu naarstig naar een burgemeester of gemeente die wél wil meewerken aan een legaal project rond licht en ecologisch wonen. Volgens de Franse wet bestaan er wel kaders voor demonteerbare woonvormen, maar dat betekent niet dat je zo’n woning zomaar op elk stuk grond mag neerzetten.
Klein wonen klinkt simpel, maar de regels zijn groot
Het verhaal van de verhuisde fysiotherapeut is allesbehalve een uniek of typisch Frans probleem. De droom van minimalistisch wonen, tiny houses, buscampers en roulottes is populairder dan ooit. Vaak worden deze woonvormen gepresenteerd als een slimme reactie op woningnood en een dure levensstijl. Zodra je echter met je vier wielen en je idealen daadwerkelijk een plek zoekt, stuit je op een stevige muur van bestemmingsplannen en vergunningen.
Ook in Nederland mag je niet zomaar permanent wonen in een recreatiewoning, camper of tiny house in een weiland. Bij recreatiewoningen is permanent wonen alleen toegestaan als het omgevingsplan van de gemeente dat toestaat. Tegelijk zet de Nederlandse overheid wel in op verplaatsbare woningen als snellere en flexibele oplossing voor woningnood, maar dat gebeurt via gereguleerde projecten op passende locaties.
Thomas Flipo zoekt in essentie dan ook geen luxe, hij zoekt ruimte binnen de regels. Klein wonen betekent in theorie misschien minder meubels en bezittingen, maar in de praktijk betekent het niet automatisch minder bureaucratie. Juist dat maakt zijn verhaal groter dan één Franse roulotte.