Algemeen

Geen benzine, LPG of waterstof: deze V8 rijdt op een brandstof die niemand verwacht

LPG, ethanol, CNG, waterstof en synthetische brandstof kenden we al. Nu heeft een Amerikaanse start-up een Chevrolet V8 laten draaien op een veel vreemder goedje: ammoniak. Dat klinkt onwaarschijnlijk, maar de pick-up reed er echt mee rond. Is dit een reddingsboei voor de verbrandingsmotor, of vooral een technisch experiment?

Nick ter Arkel Leestijd 3 minuten
Geen benzine, LPG of waterstof: deze V8 rijdt op een brandstof die niemand verwacht

De demonstratie komt van de Amerikaanse start-up First Ammonia Motors, die nabij Charlotte in North Carolina een bijzondere proef hield. Het testvoertuig oogde op het eerste gezicht allerminst futuristisch: een robuuste Chevrolet Silverado 1500-pick-up uit 1993.

Een V8 die geen benzine meer drinkt

Wie onder de motorkap van deze oude Chevy keek, zag echter geen versleten techniek uit de jaren 90 liggen. De start-up had een flink aangepaste en moderne 6,6-liter Chevrolet L8T V8 uit 2024 in de Silverado gelegd.

Het bijzondere is dat deze krachtbron geen externe hulpbrandstof zoals benzine, diesel of methanol nodig heeft. De motor wordt gevoed met ammoniak, waarbij de benodigde waterstof aan boord uit diezelfde ammoniak wordt gemaakt. Daarmee is dit geen klassieke bifuel-oplossing, maar een veel ingewikkelder poging om de verbrandingsmotor zonder conventionele brandstof te laten draaien.

Waarom ammoniak niet zomaar ontbrandt

Een motor simpelweg volgooien met ammoniak werkt niet. De stof ontbrandt van zichzelf lastig, waardoor eerdere experimenten vaak een tweede brandstof nodig hadden. First Ammonia Motors werkte daarom samen met het Duitse onderzoeksinstituut Fraunhofer IMM aan een andere oplossing.

Het systeem gebruikt restwarmte van de V8 om een klein deel van de ammoniak al in de auto te kraken tot waterstof. Die zelfgeproduceerde waterstof wordt vervolgens bijgemengd om de verbranding van ammoniak op gang te helpen. Pas daardoor kan de motor blijven lopen zonder dat er onderweg een aparte voorraad benzine of diesel nodig is.

Aan de uitlaat klinkt het schoon, maar dat is niet het hele verhaal

Op papier is de theorie aantrekkelijk. Omdat ammoniak chemisch gezien geen koolstof bevat, ontstaat er bij de verbranding van de brandstof zelf in principe geen CO₂. Fraunhofer spreekt bij het demonstratiesysteem over uitlaatgassen die primair bestaan uit waterdamp en stikstof.

Toch moet je niet te vroeg juichen. Of ammoniak daadwerkelijk klimaatwinst oplevert, hangt in de praktijk sterk af van de productieketen. Groene ammoniak vraagt om groene waterstof en dus om grote hoeveelheden duurzame elektriciteit. Daarnaast moeten schadelijke restproducten zoals stikstofoxiden, lachgas en ammoniak-slip technisch goed onder controle worden gehouden.

Waarom het verbruik zo hard oploopt

Wie zijn V8 naar zo’n systeem ombouwt, krijgt ook een heel praktisch probleem: de brandstofmeter gaat veel harder richting nul. Dat is geen kinderziekte van deze demonstratie, maar natuurkunde. Ammoniak bevat per kilo én per liter veel minder energie dan benzine.

Voor vergelijkbare actieradius is daardoor grofweg twee keer zoveel tankcapaciteit nodig. Dat betekent grotere, zwaardere tanks en meer brandstof aan boord. De techniek kan dus wel werken, maar maakt een auto niet automatisch handiger, lichter of goedkoper.

Waarom je dit niet snel bij de pomp ziet

Zul je dit systeem binnenkort aantreffen bij het lokale tankstation op de hoek? Waarschijnlijk niet. Er bestaat geen tanknetwerk voor ammoniakauto’s, en de stof is giftig en corrosief. Opslag, tanken, onderhoud en veiligheidseisen worden daardoor een stuk ingewikkelder dan bij benzine, diesel of LPG.

Daar komt de prijs bij. Groene ammoniak is energie-intensief om te maken en voorlopig niet de goedkope wonderbrandstof waarop automobilisten zitten te wachten. Een V8 op ammoniak klinkt spectaculair, maar de economische rekensom is voorlopig minstens zo lastig als de techniek.

Waar ammoniak wél logisch kan zijn

Toch is dit experiment niet compleet zinloos. First Ammonia Motors en Fraunhofer mikken niet op een wereld waarin iedereen straks in een ammoniak-Polo rondrijdt. De techniek kan op termijn interessanter zijn voor sectoren waar zware accupakketten lastig inzetbaar zijn.

Denk aan grote schepen, industriële generatoren, landbouwmachines of andere off-highway-toepassingen. Daar kan een vloeibare brandstof zonder directe CO₂-uitstoot uit de brandstof zelf meer waarde hebben dan in een gewone personenauto. De V8 in deze Silverado bewijst vooral dat het technisch kan. De gewone automobilist hoeft voorlopig niet te wachten op een ammoniakpomp naast Euro 95.