Deze elektrische bestelbus mag straks de stad in, maar kan hij er ook weer uit?

Ford positioneert de nieuwe AWD-variant nadrukkelijk niet als een stoere, elektrische offroader voor ruig vrijetijdsgebruik. Het is en blijft een nuchtere bedrijfswagen, ontworpen met de standaard 140 millimeter bodemvrijheid. De toevoeging van vierwielaandrijving is vooral een pragmatische oplossing voor professionals die op een regenachtige dag simpelweg niet vast willen komen te zitten.

Deze extra tractie is precies wat aannemers, hoveniers, installateurs en netbeheerders nodig kunnen hebben om hun werkdag soepel door te komen. Waar een standaard bestelbus met uitsluitend achterwielaandrijving sneller tractie verliest op nat gras, een zompige bouwplaats of een gladde helling, moet deze AWD-versie makkelijker blijven doorploeteren. Ford kondigde eerder aan dat de Nederlandse leveringen in het voorjaar van 2026 zouden starten.

Twee elektromotoren doen het werk

Het geheim achter deze nieuwe moddercapaciteiten zit in de toevoeging van een tweede elektromotor. Terwijl de reguliere E-Transit Custom uitsluitend een motor op de achteras heeft, monteert Ford voor de AWD-versie een extra krachtbron op de vooras. Daarbij ontbreekt een zware, klassieke mechanische verbinding tussen de voor- en achteras; de noodzakelijke koppelverdeling wordt razendsnel en volledig elektronisch geregeld.

Klanten kunnen kiezen uit verschillende vermogensniveaus, variërend van 100 kW tot 160 kW en 210 kW in de sterkste uitvoering. Het maximale gecombineerde koppel piekt daarbij op 435, 617 of maximaal 630 Nm. Dat forse, direct beschikbare koppel wordt via slimme software over de vier wielen verdeeld, zodat wielspin sneller wordt beperkt.

Waarom sneeuw en modder juist lastig zijn voor EV-bestelbussen

Elektrische aandrijving levert vanuit stilstand direct veel koppel, wat in het drukke stadsverkeer fantastisch en soepel rijdt. Maar op een modderig bospad of besneeuwd boerenerf is die abrupte kracht met slechts één aangedreven as vaak een nadeel: de wielen spinnen sneller door. Zeker bij een zwaarbeladen bus of met een aanhanger op de trekhaak sta je dan plotseling machteloos.

Om dat nerveuze karakter in toom te houden, is de vierwielaangedreven E-Transit uitgerust met specifieke rijmodi. Naast de bekende standen Normal, Eco en Sport kun je kiezen voor de Slippery- of Trail-modus, die de vermogensafgifte afzwakken en de respons van de auto vloeiender maken. Toch verricht de techniek geen wonderen; een goede set winterbanden blijft in winterse omstandigheden cruciaal voor de daadwerkelijke grip.

Het bereik wordt beter, maar AWD kost nog steeds iets

Onder de laadvloer van deze werkbus ligt een accupakket met een bruikbare capaciteit van 71 kWh. Op basis van de technische specificaties komt de AWD-versie tot ongeveer 348 kilometer WLTP-bereik. Daarmee wordt direct duidelijk dat de extra elektromotor en het hogere voertuiggewicht een kleine prijs vragen: de efficiëntere achterwielaangedreven broer komt verder met hetzelfde accupakket.

Snelladen via de DC-aansluiting kan met een piekvermogen van 125 kW, waarmee de batterij in ongeveer 29 minuten van 10 naar 80 procent wordt getild. Aan de reguliere zakelijke AC-laadpaal van 11 kW ben je zo’n 4 uur en 40 minuten kwijt voor een vergelijkbare laadsessie. Houd er wel rekening mee dat het uiteindelijke praktijkbereik sterk afhankelijk blijft van buitentemperatuur, belading, snelheid en routeprofiel.

De werkbus blijft vooral een rekensom

De werkvloer draait uiteindelijk om praktisch laadvermogen en liters. Afhankelijk van de gekozen lengte slikken de bestelwagens 5,8 tot 6,8 kubieke meter aan materieel. Kijken we naar een stevige voorbeeldspecificatie zoals de E-Transit Custom AWD Trail Van 320 L1H1 met 160 kW, dan zien we een WLTP-bereik van 315 kilometer, een bruto laadvermogen van 857 kilo en een trekgewicht dat mag oplopen tot 2.300 kilo.

Hoewel vierwielaandrijving op papier geweldig klinkt, blijft de bestelbus zakelijk gezien altijd een koele rekensom. Wie voornamelijk droge pakketjes bezorgt in de geasfalteerde binnenstad, is met de achterwielaandrijver waarschijnlijk slimmer en zuiniger uit. De meerprijs van AWD betaalt zich pas écht terug voor bedrijven waarbij vastzitten of stilstaan op een bouwplaats simpelweg duurder is dan de investering in extra gewicht, complexiteit en energieverbruik.

Waarom dit juist nu relevant is

Met de invoering van zero-emissiezones in steeds meer steden en het definitief vervallen van de BPM-vrijstelling voor nieuwe dieselbussen, worden ondernemers in hoog tempo richting elektrische bedrijfswagens geduwd. De eerste lichting emissievrije bussen was vooral bedoeld om vroege pioniers te bedienen, maar de markt bereikt inmiddels een volwassen fase waarin technische compromissen steeds minder worden geaccepteerd.

Ondernemers stellen in de praktijk veel hardere eisen aan hun toekomstige wagenpark. De hamvraag bij de aanschaf is allang niet meer simpelweg: “kan hij volledig emissievrij de milieuzone in?” Steeds vaker luidt die vraag: “kan hij ook dezelfde rommelige, modderige en zware werkdag aan als mijn oude vertrouwde dieselbus?” Met slimme vierwielaandrijving probeert Ford daar nu een overtuigender antwoord op te geven.