De baas van Ryanair wil een einde maken aan deze veelvoorkomende gewoonte van vakantiegangers

Het is een hardnekkige en herkenbare traditie onder veel internationale vakantiegangers. Lang voordat de zon opkomt, worden de eerste zware glazen bier en flessen wijn in de terminal van de luchthaven al afgerekend om de aanstaande reis te vieren. Wat voor de reiziger voelt als het ultieme startschot van de vakantie, is voor luchtvaartmaatschappijen getransformeerd in een absoluut rampscenario. De markante Ryanair-baas Michael O'Leary is inmiddels volledig klaar met deze vroege drinkcultuur en eist keihard ingrijpen vanuit de politiek en de luchthavens.

Het probleem ontstaat voornamelijk doordat de horeca achter de douane simpelweg niet gebonden is aan de traditionele openingstijden die in het stadscentrum wel gelden. Reizigers kunnen zonder enige beperking om vijf uur in de ochtend al de nodige alcoholische versnaperingen naar binnen werken. Dat leidt in de praktijk steeds vaker tot agressief en ontsporend gedrag hoog in de lucht, waarbij O'Leary opmerkt dat vrouwelijke passagiers tegenwoordig exact even luidruchtig en gewelddadig zijn als de mannen.

De explosieve mix van drank en drugs

In een recent interview met The Times noemt de flamboyante Ierse topman het huidige probleem ronduit explosief. Volgens O'Leary is niet alleen de stijgende consumptie van alcohol funest, maar levert de combinatie met verdovende middelen het grootste gevaar op. In het verleden vielen dronken reizigers doorgaans kalm in slaap in hun krappe vliegtuigstoel. Tegenwoordig resulteert de moderne combinatie van zware drank en drugs bij de douane in hyperactieve en fysiek agressieve passagiers, die bij de minste of geringste frustratie de confrontatie opzoeken met het cabinepersoneel of medepassagiers.

Die opgefokte staat van de reizigers kost de luchtvaartmaatschappij wekelijks tienduizenden euro's. Waar de bemanning van Ryanair tien jaar geleden gemiddeld één keer per week een vlucht voortijdig moest afbreken om raddraaiers van boord te zetten, wordt het bedrijf nu geconfronteerd met grofweg één noodzakelijke tussenlanding per dag. Dergelijke ongeplande acties en bijbehorende verplichte hotelovernachtingen lopen al snel in de papieren. Vooral vakantievluchten vanuit Groot-Brittannië naar populaire feestbestemmingen zoals Ibiza, Tenerife en Alicante zijn berucht om deze prijzige incidenten.

Maximaal twee drankjes per reiziger

De oplossing is volgens O'Leary even rigoureus als eenvoudig. De topman eist dat de horeca op de luchthavens wordt onderworpen aan reguliere sluitingstijden, waardoor alcohol in de vroege ochtend simpelweg onbereikbaar wordt. Daarnaast pleit hij vurig voor de fysieke rantsoenering van reizigers bij de bar. In het voorgestelde systeem wordt elke aangeschafte consumptie direct geregistreerd en afgevinkt op de instapkaart, met een absoluut wettelijk maximum van twee drankjes per reiziger.

De Ryanair-topman haalt tegelijkertijd genadeloos uit naar de uitbaters van de luchthavens. Volgens hem verdienen zij uitsluitend grof geld aan de roekeloze drang van de consument en schuiven zij het explosieve veiligheidsprobleem bij de gate doodleuk door naar het personeel in de vliegtuigen. O'Leary waarschuwt overheden bovendien voor de desastreuze gevolgen van deze aanhoudende passiviteit: pas wanneer een dronken incident hoog in de lucht resulteert in een fatale vliegtuigcrash, zal de politiek deze alcoholische ochtendtraditie serieus aanpakken.