Op dit stuk van de weg waar boetes al extra erg zijn kun je straks veel vaker een flitser tegenkomen

Wie weleens door een langdurig stuk met wegwerkzaamheden op de snelweg of een drukke provinciale weg manoeuvreert, kent het beeld. De rijstroken zijn versmald, er staan barriers strak langs de rijbaan en een tijdelijk bord dwingt je terug naar 70 of 50 kilometer per uur.

Toch rijden genoeg automobilisten onverstoord door alsof de oude situatie nog van kracht is, zeker wanneer er op dat moment geen wegwerkers in de buurt te bekennen zijn. Dat gevoel van vrijblijvendheid wil het Openbaar Ministerie nu nadrukkelijker aanpakken. De tijdelijke verkeerssituatie bij werkzaamheden krijgt namelijk de komende periode prioriteit van justitie.

Voor wegbeheerders zijn langdurige werkzaamheden altijd een logistieke en infrastructurele hoofdpijn. De weginrichting verandert tijdelijk, verkeersstromen worden omgelegd en de rijstroken worden versmald. De foutmarge voor de automobilist wordt hierdoor kleiner en de gevolgen van een stuurfout kunnen groter zijn dan op een regulier stuk asfalt. Omdat de tijdelijke limieten vaak worden genegeerd, kiest het OM voor een gerichte inzet van handhavingsmiddelen.

Waarom een vaste flitspaal hier buitenspel staat

Traditionele, vaste flitspalen zijn ontworpen als permanente vorm van geautomatiseerde handhaving op bekende knelpunten. Voor een tijdelijke verkeerssituatie zoals wegwerkzaamheden ligt een vaste flitspaal veel minder voor de hand. Het OM kiest er dan ook heel bewust voor om flexibele en verplaatsbare handhavingsmiddelen in te zetten die beter passen bij deze tijdelijke risico’s.

Het uitgangspunt van de nieuwe prioriteit ligt bij geplande wegwerkzaamheden die minimaal twee to drie maanden duren. Dit betekent dus niet dat er bij elk tijdelijk bord langs de weg automatisch een flitser wordt neergezet. Automobilisten moeten bij de extra controles vooral denken aan grote, langdurige reconstructies, maandenlange rijstrookversmallingen of ingrijpende onderhoudstrajecten.

De flexflitser als mobiele snelheidsjager

De absolute hoofdrolspeler in deze aanpak is de flexflitser. Dit apparaat is letterlijk gebouwd voor tijdelijk gebruik. Met een gewicht van meer dan 1.000 kilo en een robuuste behuizing wordt de flexflitser door een kleine vrachtwagen met kraan in slechts 30 minuten op zijn plek gezet.

Eenmaal geplaatst heeft het apparaat een autonome handhavingscapaciteit van ruim twee maanden, waardoor hij 24 uur per dag kan blijven flitsen zonder tussentijds bijladen of bijvullen. Dat sluit technisch gezien uitstekend aan bij het uitgangspunt van werkzaamheden die minimaal twee tot drie maanden duren.

De flexflitser kan maximaal vier rijstroken in twee richtingen tegelijkertijd bewaken en handhaaft puur op snelheid. Door deze apparaten te laten rouleren binnen clusters van drie nabijgelegen locaties, wil het OM niet alleen de daadwerkelijke pakkans vergroten, maar vooral ook de subjectieve pakkans: het constante gevoel dat je gecontroleerd kunt worden.

De flexflitser handhaaft niet op wegen waar de geldende snelheidslimiet boven de 100 km/u ligt, en er geldt een minimale verkeersintensiteit van 5.000 passanten per dag op de te handhaven rijstroken als richtlijn voor plaatsing.

Waarom je niet altijd weet waar ze staan

Het grootste verschil met de reguliere flitscontroles zit hem in de communicatie. Waar het OM over vaste flitspalen open kaart speelt en locaties actief aankondigt, wordt er over de exacte plaatsing van flexibele middelen zoals de flexflitser vooraf niet per locatie gecommuniceerd.

Doordat de apparaten meestal maar twee maanden op één plek staan en zich daarna naar een volgende locatie in het cluster kunnen verplaatsen, is het voor automobilisten onmogelijk om blind te leunen op de bekende controlepunten. De tijdelijke snelheidslimiet bij wegwerkzaamheden wordt daarmee minder makkelijk te negeren.