Geliefd bij dictators: de Rambo Lambo is de meest boevige Lamborghini ooit gemaakt

Als je vandaag de dag door een chique Europese badplaats loopt, struikel je over de Lamborghini Urus. De moderne power-SUV is een doorslaand verkoopsucces en heeft het Italiaanse supercarmerk financieel definitief op de kaart gezet. Toch dromen de échte puristen niet van die gestroomlijnde en relatief brave Urus, maar van zijn brute en volstrekt absurde spirituele voorvader. We hebben het over de legendarische LM002.

Dit hoekige gevaarte is zonder twijfel het meest waanzinnige project dat er ooit uit de poorten van Sant'Agata is gerold. Waar de huidige Urus zijn strakke platform deelt met familie-SUV's, was de LM002 in de basis een afgekeurd militair pantservoertuig waar de ingenieurs met geweld volslagen krankzinnige sportwagentechniek in hadden gepropt. De bijnaam Rambo Lambo was dan ook geen toeval. De auto verdiende deze eretitel in de volksmond vanwege zijn lompe, gevechtsklare uiterlijk en het feit dat Hollywood-ster Sylvester Stallone (de acteur uit Rambo) destijds een van de eerste en meest trotse eigenaren was.

Een afgekeurde tank met een Countach-motor

Het verhaal van de LM002 begon in de late jaren zeventig. Lamborghini probeerde met een prototype een miljoenencontract bij het Amerikaanse leger binnen te slepen. De Amerikanen zagen er echter helemaal niets in. Het oorspronkelijke ontwerp had de zware V8-motor namelijk achterin liggen, wat zorgde voor dramatische rijeigenschappen en een wegligging die levensgevaarlijk bleek in het terrein. Het leger koos voor de Humvee en Lamborghini bleef met de peperdure blauwdrukken achter.

Om het project te redden, besloot het merk de militaire tank compleet om te bouwen voor de consumentenmarkt. De motor verhuisde naar voren voor een betere balans. Met consumenten bedoelen we in dit geval allerminst de doorsnee zakenman, maar opvallend vaak de schimmigere elite: dictators, oliesjeiks en excentrieke wereldsterren.

Het briljante waanzin-aspect zat hem in de nieuwe motorisering. Lamborghini trok de legendarische, brullende 5.2-liter V12-motor rechtstreeks uit de Countach supercar en lepelde deze in de neus van de LM002. Met een vermogen van 450 pk slingerde dit blok de drie ton zware woestijntank in nog geen acht seconden naar de honderd, gekoppeld aan een loodzware handgeschakelde vijfbak.

Om ervoor te zorgen dat de twaalfcilinder in het hete woestijnzand niet direct droog kwam te staan, kreeg de auto een brandstoftank aangemeten met een absurde capaciteit van 290 liter. Volgooien aan de Europese pomp betekende destijds dus een serieuze financiële opgave. Ook de banden waren legendarisch duur. Omdat de auto letterlijk over het woestijnzand moest kunnen zweven, ontwikkelde Pirelli speciale Scorpion BK-banden. Wie vandaag de dag nog een vers setje van deze specifieke retro-rubbers probeert te vinden, mag rekenen op een prijs die schommelt tussen de vijf en tienduizend euro per stuk.

De blinde hoek en het opgeblazen icoon

Hoewel de auto van binnen een oase van luxe was, met handgestikt leer, dikke wollen tapijten en loeiende airconditioning, bleef het rijden een spartaans gevecht. Vroege modellen werden uitgerust met een gigantische en uiterst onhandige bult op de motorkap. Dit was geen esthetische keuze, maar bittere noodzaak om ruimte te bieden aan de zes gigantische weber-carburateurs bovenop de V12. Het pijnlijke neveneffect was dat de bestuurder rechtsvoor in een levensgevaarlijke blinde hoek staarde.

De oplage van de LM002 bleef extreem exclusief. Er zijn tussen 1986 en 1993 slechts iets meer dan 300 exemplaren gebouwd. Eén van die zeldzame wagens, eigendom van de zoon van een absoluut boegbeeld uit de dictatuur, kende overigens een ronduit macaber en explosief einde. In 2004 gebruikte het Amerikaanse leger in Irak een in beslag genomen LM002 van Uday Hoessein (de zoon van Saddam Hoessein) doodleuk om de impact van een zware autobom te testen. De zeldzame super-SUV werd volledig weggevaagd, tot luidruchtig afgrijzen van de wereldwijde autocommunity.

De weinige exemplaren die het wel hebben overleefd, zijn tegenwoordig veranderd in een zeldzame financiële goudmijn. Rijke verzamelaars willen steeds vaker de originele Lambo-SUV op de oprit hebben staan als pronkstuk. De prijzen schieten daardoor onverbiddelijk richting het half miljoen euro. Mocht je hem zelf willen onderhouden: wens je bankrekening succes. Om bij het Countach-motorblok te komen, moet vaak de complete voorkant worden gedemonteerd. De Rambo Lambo blijft daarmee voor altijd een uniek en onbetaalbaar stukje autohistorie.