Dit gebeurt er als je een speelgoedquad voorziet van waterkoeling en bizar veel elektrisch koppel

Het bouwen van extreme elektrische projecten is tegenwoordig een absolute trend in de sleutelwereld. Waar de gemiddelde hobbyist stopt bij het elektrificeren van een oude skelter, schakelen de mannen achter het platform BUM graag door naar het absolute randje van de technische waanzin. Zij kregen onlangs de beschikking over een extreem krachtige elektrische aandrijflijn van Golden Motor. In plaats van dit systeem veilig in een lichte auto of boot te monteren, besloten ze het gigantische koppel los te laten op een piepkleine drift-quad.

De originele brandstofmotor werd direct bij het grofvuil gezet. Wat ervoor in de plaats kwam tart werkelijk alle technische logica. De jongens plaatsten de zogeheten hyper torque GMX elektromotor in het fragiele buizenframe. Dit monster produceert maar liefst achtentwintig kilowatt en levert direct ruim honderdzestig Newtonmeter aan koppel. Dat is een hoeveelheid trekkracht die normaliter thuishoort op de assen van een volwassen auto en absoluut niet op de achterkant van een onstabiel speelgoedvoertuig.

Een miniatuur waterkoelingssysteem

Omdat dit absurde vermogen in een handomdraai extreme hitte genereert, is de elektromotor standaard ontworpen voor vloeistofkoeling. De bouwers moesten flink improviseren en lasten een klein reservoir, een pomp en een heuse radiator met koelventilatoren vast aan het frame. Het felgekleurde roze koelmiddel stroomt overigens niet alleen door de massieve motor, maar koelt direct ook de grote elektronische controller onder het zadel. Dit voorkomt dat het dure brein van de motor direct doorbrandt tijdens zware driftsessies.

Na het lassen van een massieve motorsteun en het monteren van een loodzware motorfietsketting was de krankzinnige creatie klaar voor de eerste testrit. De eerste meters op de lokale parkeerplaats resulteerden direct in trillende handen bij de bestuurders. Met de absoluut traagste vermogensstand geselecteerd lanceerde de quad zich al uiterst agressief vooruit en tilde hij moeiteloos zijn kleine voorwielen in de lucht. De mannen beseften al snel dat een rit zonder deugdelijke helm op dit apparaat garant staat voor een enkeltje richting de spoedeisende hulp.

Superbike acceleratie op vier wielen

Om de echte potentie van deze watergekoelde raket te meten, trok het team naar een lege landingsbaan. Tijdens een officiële acceleratietest klokte de kleine quad werkelijk verpletterende cijfers. De sprint vanuit stilstand naar vijftig kilometer per uur werd afgeraffeld in een onvoorstelbare twee seconden. Dit zijn acceleratiecijfers die in de praktijk uitsluitend zijn voorbehouden aan de zwaarste sportmotoren en peperdure hypercars.

Dankzij de brede en zachte drag-slicks op de achteras was het driften in eerste instantie nagenoeg onmogelijk door de enorme bak met grip. Na het gooien van een stevige plons water over de achterbanden veranderde de quad echter direct in een rookmachine en draaide hij feilloos talloze strakke pirouettes op het asfalt. Het meest indrukwekkende aan deze succesvolle martelgang was de constante temperatuur van het motorblok. Waar conventionele elektromotoren bij zulk extreem misbruik gloeiend heet worden, bleef deze watergekoelde variant in de hitte opvallend comfortabel koel.