Om deze levensgevaarlijke route te ontwijken, bouwen ze de meest extreme tunnel van het continent

In de absolute top van de Europese politiek verzanden miljardenprojecten en grote bouwwerken regelmatig in eindeloze lokale protesten of complexe vergunningen. Waar de bouw van een relatief simpele nieuwe snelweg vaak al decennia in beslag neemt, pakken ze dat in Zuid-Amerika in theorie een stuk daadkrachtiger aan. De intenties rondom massieve infrastructuur op dat continent blijven onverminderd agressief en grensverleggend.

Argentinië en Chili hebben hun zinnen gezet op een van de meest bizarre en ambitieuze bouwkundige projecten van dit decennium. De twee grootmachten bereiden samen de bouw voor van het uiterst ambitieuze Túnel de Agua Negra project. Het plan beschrijft een gigantische dubbele verkeerstunnel van bijna veertien kilometer lang, dwars door het meedogenloze graniet van het beroemde Andesgebergte. Dit monsterproject is bovendien gepland op een ijle en duizelingwekkende hoogte van meer dan vierduizend meter.

"De plannen voor de Agua Negra tunnel verankeren zich hiermee als het meest complexe en ambitieuze technische project van dit continent."

Logistieke waanzin in de bergen

De absolute noodzaak voor de peperdure tweebaansweg is vanuit het perspectief van de lokale transportsector kraakhelder. Het huidige internationale vrachtverkeer moet verplicht gebruikmaken van de eeuwenoude en onveilige Agua Negra bergpas. Deze kronkelige en deels onverharde bergweg balanceert ronduit gevaarlijk langs steile kliffen. Vanwege metershoge sneeuwval en verraderlijk ijs is deze brute route uitsluitend in de korte zomermaanden geopend voor het zware vrachtverkeer.

In de genadeloze wintermaanden zijn logistieke bedrijven daardoor wekelijks verplicht om hun zwaar beladen vrachtwagens met een gigantische omweg van honderden kilometers via andere bergpassen naar de havens aan de Stille Oceaan te sturen. Deze verplichte omwegen jagen de brandstofkosten en exportkosten wekelijks flink de hoogte in en beperken de snelheid waarmee de lokale industrie de lucratieve Aziatische handelsmarkten kan bedienen. De geplande buistunnel moet een solide doorgang creëren die de stroom vrachtwagens simpelweg elke dag van het jaar strak en ongehinderd de grens over loodst.

Boormachines en een exploderend miljardenbudget

Het boren van veertien kilometer door het massieve Andesgebergte is een opdracht die de bouwtechniek zwaar onder druk zet. Ingenieurs plannen hiervoor een uiterst zware, gecombineerde methode. Vanuit de Chileense grens moet een honderd meter lange tunnelboormachine zich straks met veel kabaal een weg door de rotswand vreten. Tegelijkertijd worden er vanuit de Argentijnse kant met brute explosieven enkele kilometers ouderwets weggeblazen om het trage bouwproces drastisch te versnellen. De ontwerpers hopen de beide boorploegen na jarenlang blind sturen veilig in het midden van de rots te kunnen ontmoeten.

Oorspronkelijk begrootten de optimistische ontwerpers het complete project op anderhalf miljard dollar. Na felle internationale ruzies, een reeks van verstoorde politieke afspraken en een acuut gebrek aan internationale leningen, wijzen verse schattingen er inmiddels genadeloos op dat de uiteindelijke rekening hoogstwaarschijnlijk zal verdrievoudigen.

Een geheim laboratorium diep in de rotsen

Het absurde plan biedt overigens meer dan uitsluitend een verharde sluiproute voor de logistieke sector. In de diepste uithoeken van de tunnel willen wetenschappers een compleet ondergronds laboratorium inbouwen. De massieve rotswand boven de tunnel functioneert daar als het perfecte schild tegen kosmische straling vanuit de ruimte. Dit opvallende wetenschappelijke nevenproject voegt logischerwijs nog meer complexiteit toe aan een toch al wankelende begroting, waardoor het volledige infrastructuurproject de grenzen van de financiële realiteit tart.