Na 25 jaar ontwaakt de vergeten DeLorean van zijn vader: "Hij kocht hem vlak voor hij overleed"

Het ophalen van een opgedoken, lang stilstaande auto is voor autodetailers en monteurs vaak puur technisch en zakelijk. Het gaat om het verwijderen van roest, het verjagen van ongedierte en het reanimeren van een haperende motor. Maar toen het team van WD Detailing in samenwerking met de specialisten van DeLorean Midwest een zwaar vervuilde DeLorean DMC-12 onder handen nam, veranderde de sfeer al snel. Dit was geen willekeurige handelswaar of een vergeten project; het was de laatst overgebleven herinnering aan de veel te vroeg overleden man en vader van de eigenaren.

De auto als pijnlijk symbool

Tijdens de zware schoonmaakklus waarbij het team stuitte op enorme muizennesten in de kofferbak en dikke lagen hardnekkig vuil op de roestvrijstalen carrosserie, kwam het werkelijke verhaal achter de auto langzaam aan het licht. Mike, de huidige eigenaar, legde uit dat zijn vader de destijds hagelnieuwe DeLorean in de vroege jaren tachtig had aangeschaft. Voor de man, naar eigen zeggen een echte Ier, was het de absolute droomauto. Kort na de première van de originele Back to the Future film, reed de familie er vol trots in rond.

"Mijn man stierf in 1986. Als we toen naar de film of de winkel reden, vonden we daarna regelmatig handgeschreven briefjes en bewonderende mensen bij de auto."

Het noodlot sloeg echter meedogenloos toe. In 1986, slechts een paar jaar na de aankoop, werd bij de man kanker geconstateerd en hij stierf op kerstdag van datzelfde jaar. De zeldzame sportwagen, ontworpen door Giorgetto Giugiaro, transformeerde pardoes van een weekend-speeltje naar een functionele, maar zwaar beladen noodzaak.

De enige auto van het gezin

Voor Darlene, de weduwe, was de DeLorean na de dood van haar man niet alleen een emotioneel aandenken, maar bittere noodzaak. Geld voor een praktischere gezinsauto ontbrak simpelweg. Ze bracht er haar kinderen mee naar school en gebruikte de exotische bolide voor de wekelijkse boodschappenritten.

"Ik had simpelweg geen geld over voor een tweede, praktischere auto. Tot ik ergens anders in kon rijden, was de DeLorean onze enige auto om overal naartoe te komen."

Pas in 1992 werd de onpraktische, lage sportwagen via een constructie binnen de familie gestald bij een oom op een boerderij, waarna hij langzaam maar zeker werd verzwolgen door de tand des tijds.

Bijna 25 jaar lang zag de weduwe de droomauto van haar overleden man niet meer in schone staat. De wagen verzamelde stof en dierenresten in de schuur, totdat de specialisten besloten om in het diepste geheim de auto grondig te reinigen en zelfs de verweerde aluminium panelen opnieuw in de originele, geborstelde fabrieksstructuur te polijsten.

Een wonder onder de motorkap

Het was niet alleen uiterlijke schijn die werd aangepakt. De achterin gemonteerde PRV V6-motor (ontwikkeld door Peugeot, Renault en Volvo) wekte flink wat zorgen bij de specialisten. Jarenlange stilstand had mogelijk onherstelbare interne schade aangericht. Met behulp van een endoscoop zagen ze lichte roestvorming op de cilinderwanden. Toch wisten ze het eigenwijze en trage 130 pk-blok met een mix van kruipolie en verse brandstof, en tegen de verwachting in, met een simpele draai aan de sleutel weer luidkeels tot leven te wekken. Het onverwachte gebrul markeerde het ware ontwaken van de tijdmachine.

Het echte spektakel volgde echter pas bij de grote onthulling, waarbij de nietsvermoedende weduwe werd geconfronteerd met het brandschone resultaat. Voor het eerst in een kwarteeuw zag zij de droomauto van haar man weer in de staat zoals hij deze destijds bij de dealer had opgehaald.

"Het is prachtig, hij ziet er bijna weer uit alsof hij rechtstreeks uit de showroom komt. Het is echt ongelooflijk."

Het vormde de perfecte, emotionele afsluiting voor een auto die zoveel meer bleek te zijn dan slechts een laagje roestvrij staal.